Astra jesienna (marcinki)

Symphyotrichum novi-belgii, S. novae-angliae, S. dumosum (w źródłach jako Aster novi-belgii, A. novae-angliae, A. dumosus) roślina ozdobna

Co zrobić we wrześniu

Z końcem sierpnia przestań nawozić
Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi.
Zapowiadany deszcz w czasie kwitnienia — sprawdź podpory
Wycinaj przekwitłe i gnijące koszyczki PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo poprawia to wygląd i zdrowotność roślin oraz przedłuża kwitnienie. U marcinków dochodzi drugi powód: metodyka podaje, że objawy szarej pleśni najczęściej pojawiają się właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zamierają w ciągu 2–3 dni i stają się źródłem zarodnikowania w samym środku kępy.
Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon.
Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec
Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce
Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka
Od końca sierpnia — nekrotyczne plamki na najmłodszych liściach
Od lipca oglądaj liście co kilka dni — mączniak prawdziwy
Latem zaglądaj pod liście — rdza astra
Plamy na liściach — plamistość i septorioza
Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni

Kalendarz zabiegów

Luty	Słońce i przewiew — inaczej wygra mączniak Program ochrony astry przy mączniaku prawdziwym podaje trzy metody niechemiczne i dwie z nich dotyczą samego stanowiska: nie sadzić w miejscach zacienionych i podlewać bezpośrednio na podłoże. Marcinki w cieniu i w zwarciu dłużej pozostają mokre, a mączniak potrafi w szczycie kwitnienia pokryć białym nalotem cały łan liści.
Marzec	Słońce i przewiew — inaczej wygra mączniak Program ochrony astry przy mączniaku prawdziwym podaje trzy metody niechemiczne i dwie z nich dotyczą samego stanowiska: nie sadzić w miejscach zacienionych i podlewać bezpośrednio na podłoże. Marcinki w cieniu i w zwarciu dłużej pozostają mokre, a mączniak potrafi w szczycie kwitnienia pokryć białym nalotem cały łan liści. Sadź marcinki wiosną, nie jesienią PZD umieszcza astry na liście bylin, których kępy wykopuje się, dzieli i sadzi na przedwiośniu. Byliny kwitnące późnym latem i jesienią sadzi się wiosną, bo posadzone jesienią nie zdążą się ukorzenić przed mrozem — jesienią kończą właśnie kwitnienie i nie mają z czego odbudować korzeni. Nie przenoś choroby razem z sadzonką Podziel kępę pod koniec marca — inaczej wyłysieje w środku PZD wymienia astry (marcinki) z nazwy wśród bylin kwitnących latem i jesienią, których karpy dzieli się pod koniec marca. Marcinki szybko się starzeją: kępa rozrasta się na boki, środek zamiera, pędy kładą się na zewnątrz, a kwitnienie z roku na rok słabnie. Podział jest jednocześnie odmłodzeniem, rozmnożeniem i rozluźnieniem zbyt gęstej kępy, w której trzyma się wilgoć. Zasil kępę wiosną — z przewagą potasu, nie azotu Program ochrony astry przy mączniaku prawdziwym mówi wprost: nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem. Bujny, wypasiony azotem przyrost jest miękki i podatny na mączniaka, a przy okazji pędy stają się kruche i kładą się pod ciężarem kwiatów. W uprawie astrów zaleca się dokarmianie nawozami wieloskładnikowymi z przewagą potasu. Ściółkuj wokół kępy, ale nie na samą kępę Metodyka roślin ozdobnych poleca ściółkowanie zagonów jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy, które w nasadzeniach ozdobnych są niewskazane z braku selektywności. Ściółka pomaga też utrzymać równomierną wilgotność gleby, na której wrażliwym na suszę marcinkom bardzo zależy. Przedwiośnie — rozgarnij okrycie i uprzątnij rabatę PZD zaleca na przedwiośniu zdjęcie zimowych okryć, rozgarnięcie kopczyków, zebranie resztek roślinnych i spulchnienie gleby, przypominając, żeby trzymać okrycia w pogotowiu na wypadek powrotu mrozów. U marcinków ma to dodatkowy sens: pod resztkami zimują sprawcy chorób i pojedyncze samice roztocza astrowca ukryte przy podstawie roślin. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Wiosną pilnuj wybijających pędów — ślimaki
Kwiecień	Sadź marcinki wiosną, nie jesienią PZD umieszcza astry na liście bylin, których kępy wykopuje się, dzieli i sadzi na przedwiośniu. Byliny kwitnące późnym latem i jesienią sadzi się wiosną, bo posadzone jesienią nie zdążą się ukorzenić przed mrozem — jesienią kończą właśnie kwitnienie i nie mają z czego odbudować korzeni. Podziel kępę pod koniec marca — inaczej wyłysieje w środku PZD wymienia astry (marcinki) z nazwy wśród bylin kwitnących latem i jesienią, których karpy dzieli się pod koniec marca. Marcinki szybko się starzeją: kępa rozrasta się na boki, środek zamiera, pędy kładą się na zewnątrz, a kwitnienie z roku na rok słabnie. Podział jest jednocześnie odmłodzeniem, rozmnożeniem i rozluźnieniem zbyt gęstej kępy, w której trzyma się wilgoć. Zasil kępę wiosną — z przewagą potasu, nie azotu Program ochrony astry przy mączniaku prawdziwym mówi wprost: nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem. Bujny, wypasiony azotem przyrost jest miękki i podatny na mączniaka, a przy okazji pędy stają się kruche i kładą się pod ciężarem kwiatów. W uprawie astrów zaleca się dokarmianie nawozami wieloskładnikowymi z przewagą potasu. Ściółkuj wokół kępy, ale nie na samą kępę Metodyka roślin ozdobnych poleca ściółkowanie zagonów jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy, które w nasadzeniach ozdobnych są niewskazane z braku selektywności. Ściółka pomaga też utrzymać równomierną wilgotność gleby, na której wrażliwym na suszę marcinkom bardzo zależy. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Wiosną pilnuj wybijających pędów — ślimaki
Maj	Rozluźnij kępę, zanim zrobi się z niej mokry gąszcz Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Wiosną pilnuj wybijających pędów — ślimaki Koniec maja — biała piana na pędach Maj i czerwiec — zatokowate wygryzienia na brzegach liści Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Plamy na liściach — plamistość i septorioza Ciepło i częste opady — warunki dla rdzy 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści
Czerwiec	Rozluźnij kępę, zanim zrobi się z niej mokry gąszcz Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Wiosną pilnuj wybijających pędów — ślimaki Koniec maja — biała piana na pędach Maj i czerwiec — zatokowate wygryzienia na brzegach liści Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Latem zaglądaj pod liście — rdza astra Plamy na liściach — plamistość i septorioza Ciepło i częste opady — warunki dla rdzy 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści
Lipiec	Rozluźnij kępę, zanim zrobi się z niej mokry gąszcz Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Ustaw podpory, zanim pędy urosną na całą wysokość PZD wymienia astry wprost wśród bylin wysokich i obficie kwitnących, które wymagają podpór. Marcinki wysokich odmian dochodzą do półtora metra, a cały ciężar siedzi na samym szczycie pędu — po pierwszym deszczu z wiatrem kępa rozkłada się na boki i już się nie podniesie. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Wiosną pilnuj wybijających pędów — ślimaki Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Od lipca oglądaj liście co kilka dni — mączniak prawdziwy Latem zaglądaj pod liście — rdza astra Plamy na liściach — plamistość i septorioza Ciepło i częste opady — warunki dla rdzy 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści
Sierpień	Z końcem sierpnia przestań nawozić Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Ustaw podpory, zanim pędy urosną na całą wysokość PZD wymienia astry wprost wśród bylin wysokich i obficie kwitnących, które wymagają podpór. Marcinki wysokich odmian dochodzą do półtora metra, a cały ciężar siedzi na samym szczycie pędu — po pierwszym deszczu z wiatrem kępa rozkłada się na boki i już się nie podniesie. Zapowiadany deszcz w czasie kwitnienia — sprawdź podpory Wycinaj przekwitłe i gnijące koszyczki PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo poprawia to wygląd i zdrowotność roślin oraz przedłuża kwitnienie. U marcinków dochodzi drugi powód: metodyka podaje, że objawy szarej pleśni najczęściej pojawiają się właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zamierają w ciągu 2–3 dni i stają się źródłem zarodnikowania w samym środku kępy. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Od końca sierpnia — nekrotyczne plamki na najmłodszych liściach Od lipca oglądaj liście co kilka dni — mączniak prawdziwy Latem zaglądaj pod liście — rdza astra Plamy na liściach — plamistość i septorioza Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Wrzesień	Z końcem sierpnia przestań nawozić Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Zapowiadany deszcz w czasie kwitnienia — sprawdź podpory Wycinaj przekwitłe i gnijące koszyczki PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo poprawia to wygląd i zdrowotność roślin oraz przedłuża kwitnienie. U marcinków dochodzi drugi powód: metodyka podaje, że objawy szarej pleśni najczęściej pojawiają się właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zamierają w ciągu 2–3 dni i stają się źródłem zarodnikowania w samym środku kępy. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Od końca sierpnia — nekrotyczne plamki na najmłodszych liściach Od lipca oglądaj liście co kilka dni — mączniak prawdziwy Latem zaglądaj pod liście — rdza astra Plamy na liściach — plamistość i septorioza Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Październik	Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka roślin ozdobnych przy septoriozie i szarej pleśni zaleca to samo: unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin. Chwast pod kępą marcinków działa dokładnie tak samo jak zbyt gęsty pęd — trzyma wodę przy ziemi. Zapowiadany deszcz w czasie kwitnienia — sprawdź podpory Wycinaj przekwitłe i gnijące koszyczki PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo poprawia to wygląd i zdrowotność roślin oraz przedłuża kwitnienie. U marcinków dochodzi drugi powód: metodyka podaje, że objawy szarej pleśni najczęściej pojawiają się właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zamierają w ciągu 2–3 dni i stają się źródłem zarodnikowania w samym środku kępy. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Najmłodsze liście przez lupę — roztocz astrowiec Sprawdzaj wierzchołki pędów — mszyce Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Od końca sierpnia — nekrotyczne plamki na najmłodszych liściach Od lipca oglądaj liście co kilka dni — mączniak prawdziwy Plamy na liściach — plamistość i septorioza Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Listopad	Wycinaj przekwitłe i gnijące koszyczki PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo poprawia to wygląd i zdrowotność roślin oraz przedłuża kwitnienie. U marcinków dochodzi drugi powód: metodyka podaje, że objawy szarej pleśni najczęściej pojawiają się właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zamierają w ciągu 2–3 dni i stają się źródłem zarodnikowania w samym środku kępy. Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Po zamarciu pędów zetnij kępę przy ziemi Program ochrony astry przy szarej pleśni każe starannie niszczyć resztki pozbiorcze, a metodyka dodaje, że na resztkach chorych roślin zimuje zarówno szara pleśń (w postaci sklerocjów), jak i sprawca septoriozy. Zeszłoroczne pędy zostawione na rabacie to jedyne źródło, z którego choroba wraca wiosną. PZD przypomina, że jeśli nie zrobi się tego jesienią, byliny przycina się nisko przy ziemi na przedwiośniu. Świeżo posadzone kępy okryj przed trwałymi mrozami Dobrze zakorzenione astry są odporne na mróz, ale w rejonach o surowych, bezśnieżnych zimach zaleca się przykrycie roślin gałązkami drzew iglastych. Najbardziej narażone są kępy posadzone lub dzielone w tym sezonie, które nie zdążyły zbudować pełnego systemu korzeniowego. Plamy na liściach — plamistość i septorioza
Grudzień	Zbieraj opadłe i poplamione liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. To samo zalecenie wraca przy rdzy. Liście zostawione pod kępą to gotowe źródło infekcji na kolejne tygodnie i na przyszły sezon. Po zamarciu pędów zetnij kępę przy ziemi Program ochrony astry przy szarej pleśni każe starannie niszczyć resztki pozbiorcze, a metodyka dodaje, że na resztkach chorych roślin zimuje zarówno szara pleśń (w postaci sklerocjów), jak i sprawca septoriozy. Zeszłoroczne pędy zostawione na rabacie to jedyne źródło, z którego choroba wraca wiosną. PZD przypomina, że jeśli nie zrobi się tego jesienią, byliny przycina się nisko przy ziemi na przedwiośniu. Świeżo posadzone kępy okryj przed trwałymi mrozami Dobrze zakorzenione astry są odporne na mróz, ale w rejonach o surowych, bezśnieżnych zimach zaleca się przykrycie roślin gałązkami drzew iglastych. Najbardziej narażone są kępy posadzone lub dzielone w tym sezonie, które nie zdążyły zbudować pełnego systemu korzeniowego. Plamy na liściach — plamistość i septorioza

Zależne od pogody i obserwacji

W suszę podlewaj obficie — ale zawsze pod korzeń PZD wymienia astry obok płomyków jako byliny szczególnie wrażliwe na suszę. Jednocześnie program ochrony astry przy mączniaku prawdziwym stawia na pierwszym miejscu zalecenie, żeby kierować strumień wody bezpośrednio na podłoże — zmoczone liście to zaproszenie dla mączniaka, plamistości i szarej pleśni, których zarodniki roznoszą krople rozpryskującej się wody.
Okno pogodowe na zabieg

Choroby

Mączniak prawdziwy astra Erysiphe cichoracearum (syn. Golovinomyces cichoracearum) — Na powierzchni młodych liści i pędów biały, mączysty nalot grzybni i zarodnikowania. Początkowo są to pojedyncze plamy na blaszce liściowej, ale w ciągu kilku dni nalot pokrywa całą powierzchnię najmłodszych liści i pędów. Na grzybni tworzą się bardzo liczne, drobne, okrągłe otocznie — początkowo jasnobrązowe, potem czarne. Wzrost porażonych roślin jest zahamowany, silnie porażone liście i pędy zamierają. U astry jesiennej choroba potrafi w szczycie sezonu ozdobnego pokryć nalotem całą kępę.
Rdza astra Puccinia asteris — Na górnej stronie liści liczne, okrągłe, żółte lub pomarańczowe plamy, a od spodu, w miejscu plam, pomarańczowe lub ciemnobrunatne, wypukłe skupienia zarodników. Porażone liście ulegają deformacji, zasychają i masowo opadają; zarodniki przetrwalnikowe zimują na opadłych liściach.
Szara pleśń Botrytis cinerea — Na liściach pojedyncze, wodniste, brązowe, szybko powiększające się plamy, które zamierają. Na pędach nekroza rozpoczyna się od miejsca cięcia lub zranienia i stopniowo obejmuje cały obwód, co prowadzi do zamierania pędu powyżej. Najczęściej objawy pojawiają się jednak na kwiatach w okresie kwitnienia: na płatkach tworzą się plamy, które w ciągu 2–3 dni zamierają. Przy wysokiej wilgotności powietrza plamy są wodniste i gwałtownie się powiększają, a na ich powierzchni pojawia się obfity, szary, pylący nalot zarodników; przy niskiej wilgotności plamy nie rozszerzają się, tylko zasychają i wykruszają. Na obumarłych tkankach tworzą się czarne, twarde sklerocja o średnicy 1–15 mm.
Plamistość liści astra Ascochyta compositarum, Ovularia spp., Ramularia asteris, Phyllosticta astericola — Na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające, często z ciemniejszą obwódką o szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszek martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają, a na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się skupienia zarodnikowania — u sprawców z rodzajów Ascochyta i Phyllosticta w postaci piknidiów.
Septorioza astra Septoria angularis — Na liściach brązowe plamy o średnicy od kilkunastu milimetrów do kilku centymetrów, otoczone ciemnobrązową lub czerwoną obwódką. Na powierzchni plam liczne, czarne punkty — piknidia ze skupieniami zarodników. Silnie porażone liście żółkną i masowo opadają. Objawy pojawiają się po kilku, a nawet kilkunastu dniach od infekcji. Piknidia i zarodniki zimują na resztkach roślin w podłożu.
Zgnilizna sadzonek Pythium spp., Fusarium spp. — Choroba okresu ukorzeniania: sadzonki i młode rośliny gniją u nasady pędu i w strefie korzeni, więdną i wypadają mimo podlewania. Patogeny utrzymują się w podłożu i przenoszą z porażonym materiałem rozmnożeniowym.

Szkodniki

Roztocz astrowiec Phytonemus pallidus asteris — Różnopazurkowiec blisko spokrewniony z roztoczem truskawkowcem, o ciele długości do 0,25 mm. Żeruje na najmłodszych liściach, nakłuwając i wysysając zawartość komórek: blaszki liściowe marszczą się i wyraźnie drobnieją, całe rośliny karłowacieją, kwiaty pozostają niedorozwinięte, a kwitnienie jest słabsze. Zimują pojedyncze samice przy podstawie roślin, ukryte w pochwach liściowych. Rozprzestrzenia się przede wszystkim z sadzonkami astrów.
Mszyca śliwowo-kocankowa (porazik kocankowy) Brachycaudus helichrysi — Kolonie na najmłodszych liściach i wierzchołkach pędów. Liście marszczą się i skręcają, wzrost roślin jest zahamowany, a kwitnienie osłabione; na liściach osadza się rosa miodowa. Mszyce są też wektorem wirusów przenoszonych podczas żerowania.
Pienik ślinianka Philaenus spumarius — Na pędach i ogonkach liściowych pojawia się pienista wydzielina, a w niej ukryta larwa wysysająca soki. Szkodnik wielożerny; uszkodzenia mają charakter głównie estetyczny.
Plusknia jagodziak Dolycoris baccarum — Na najmłodszych liściach drobne nekrotyczne plamki, a następnie dziury w miejscu obumarłej tkanki. Szkodnik wielożerny, na działce zwykle pojedynczy. Larwy wylęgają się od lipca do sierpnia, osobniki dorosłe występują od końca sierpnia do jesieni.
Ryjosz zieleńczak (zieleńczyk zielonawy) Chlorophanus viridis — Chrząszcze wygryzają na brzegach blaszki liściowej otwory o charakterystycznym, zatokowatym kształcie. Uszkodzenie estetyczne.
Zwójka lucernianka Cnephasiella incertana — Gąsienice wygryzają w liściach nieregularne dziury i sprzędzają liście wierzchołkowe, chowając się wewnątrz zlepionego pakietu.
Ślimaki nagie — Wygryzają młode liście i wybijające wiosną pędy; przy dużej liczebności potrafią zniszczyć całą wybijającą rozetę. Astry są przez PZD wymieniane obok lilii i nasturcji jako rośliny szczególnie chętnie zjadane, których obecność ściąga ślimaki także na sąsiednie nasadzenia.