Mieczyk (gladiola)

Gladiolus × hybridus roślina ozdobna

Co zrobić we wrześniu

Kwaśną glebę zwapnuj jesienią, rok przed sadzeniem Mieczyk chce gleby o odczynie obojętnym (pH 6,5–7,2). Gleba kwaśna to podwójny problem: poniżej pH 5 grozi toksyczność fluoru i nadmierne pobieranie glinu, żelaza i manganu, a dodatkowo rizoktonioza — jedna z czterech głównych chorób mieczyka — największe zagrożenie stwarza właśnie na glebach lekkich i kwaśnych.
Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni.
Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon
Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę.
Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej
Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec
Pułapki feromonowe na motyle sówkowate
Wykop bulwocebule przed pierwszymi przymrozkami Mieczyk nie zimuje w polskim gruncie — cały sens uprawy opiera się na tym, że bulwocebulę się wyjmuje, przechowuje i sadzi ponownie. Wykopanie to też jedyny moment, w którym możesz zobaczyć, co naprawdę działo się pod ziemią: słabo rozwinięty, zbrązowiały system korzeniowy i zamierająca bulwa macierzysta to obraz fuzariozy, a drobne czarne sklerocja na bulwie to sucha zgnilizna.
Dosusz bulwocebule w 7–10 dni — to zabieg krytyczny Poradnik nazywa to wprost NAJWAŻNIEJSZYM zabiegiem po zbiorze bulw, i to przy dwóch chorobach naraz: szarej pleśni i suchej zgniliźnie. Powód jest zaskakujący: do zakażenia bulwocebul szarą pleśnią dochodzi najczęściej nie na grządce, ale w przechowalni, podczas ZBYT DŁUGIEGO dosuszania. Każdy dzień w wilgoci to zaproszenie dla grzyba.
Przebierz i oczyść bulwocebule przed schowaniem Poradnik podaje dokładną segregację bulw jako WARUNEK KONIECZNY obniżenia prawdopodobieństwa wystąpienia suchej zgnilizny. Jedna przeoczona, porażona bulwocebula w skrzynce potrafi w ciągu zimy zainfekować sąsiadki — zgnilizna postępuje, bulwy zasychają i zmieniają się w mumie.

Pielęgnacja

Sadzenie Cebule i kłącza — sadź w kwi–maj · zalecenie ogólne dla grupy

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Kalendarz zabiegów

Styczeń	Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Luty	Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Marzec	Sprawdź odczyn gleby na 4–5 tygodni przed sadzeniem Poradnik traktuje analizę gleby jako warunek konieczny, a nie ciekawostkę: mieczyki sadzi się gęsto i wytwarzają dużą masę liści, więc szybko wyczerpują glebę. Zbyt wysokie pH (powyżej 7,5) blokuje pobieranie fosforu i żelaza i kończy się chlorozą, którą łatwo pomylić z chorobą. Mieczyk jest też wrażliwy na zasolenie, zwłaszcza tuż po posadzeniu. Nie sadź mieczyków tam, gdzie była fuzarioza Grzyb wywołujący fuzariozę mieczyka zimuje w glebie w postaci chlamydospor — form przetrwalnikowych, które utrzymują się w niej latami. Sprawca rizoktoniozy robi to samo w postaci mikrosklerocjów, przez co zakażenie gleby trwa wiele lat. Sadzenie w to samo miejsce oznacza posadzenie bulwocebul wprost w zapas zarodników. Przekop próbkę gleby i policz drutowce Wyłap drutowce przynętami z ziemniaka i marchwi Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Kwiecień	Sprawdź odczyn gleby na 4–5 tygodni przed sadzeniem Poradnik traktuje analizę gleby jako warunek konieczny, a nie ciekawostkę: mieczyki sadzi się gęsto i wytwarzają dużą masę liści, więc szybko wyczerpują glebę. Zbyt wysokie pH (powyżej 7,5) blokuje pobieranie fosforu i żelaza i kończy się chlorozą, którą łatwo pomylić z chorobą. Mieczyk jest też wrażliwy na zasolenie, zwłaszcza tuż po posadzeniu. Nie sadź mieczyków tam, gdzie była fuzarioza Grzyb wywołujący fuzariozę mieczyka zimuje w glebie w postaci chlamydospor — form przetrwalnikowych, które utrzymują się w niej latami. Sprawca rizoktoniozy robi to samo w postaci mikrosklerocjów, przez co zakażenie gleby trwa wiele lat. Sadzenie w to samo miejsce oznacza posadzenie bulwocebul wprost w zapas zarodników. Przekop próbkę gleby i policz drutowce Wyłap drutowce przynętami z ziemniaka i marchwi Zajrzyj pod łuski przed sadzeniem — wciornastek i rozkruszki Zapraw bulwocebule bezpośrednio przed sadzeniem Poradnik wskazuje zaprawianie przy DWÓCH z czterech chorób mieczyka — fuzariozie i rizoktoniozie — i to jedyny moment w całym sezonie, kiedy da się chronić bulwocebulę od zewnątrz, zanim trafi do zakażonej gleby. Zdrowe bulwy mogą zostać porażone wprost z podłoża, więc sam zdrowy materiał nie wystarczy. Sadź luźno, na przewiewnym i słonecznym stanowisku Poradnik wymienia trzy błędy sadzenia, które wprost sprzyjają fuzariozie: wilgotne i zimne podłoże, duże zagęszczenie roślin w rzędzie oraz niedostateczna ilość światła. Rizoktonioza dokłada do tego glebę lekką, kwaśną i nadmiernie wilgotną. Odstęp między roślinami to w praktyce najtańszy fungicyd, jaki masz. Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Maj	Sadź luźno, na przewiewnym i słonecznym stanowisku Poradnik wymienia trzy błędy sadzenia, które wprost sprzyjają fuzariozie: wilgotne i zimne podłoże, duże zagęszczenie roślin w rzędzie oraz niedostateczna ilość światła. Rizoktonioza dokłada do tego glebę lekką, kwaśną i nadmiernie wilgotną. Odstęp między roślinami to w praktyce najtańszy fungicyd, jaki masz. Nawoź w kilku dawkach, nie jednorazowo Nawożenie mieczyka to nie tylko kwestia wielkości kwiatów — to element ochrony przed chorobami. Przenawożenie azotem, zwłaszcza w formie amonowej, zwiększa podatność na fuzariozę, a przy jednoczesnym niedoborze potasu, magnezu i wapnia daje wiotkie, łamliwe kwiatostany. Z drugiej strony niedobór azotu, potasu i wapnia w glebie sprzyja szarej pleśni. Dobre odżywienie fosforem podnosi odporność na fuzariozę. Podlewaj pod roślinę i tylko rano Trzy z czterech chorób mieczyka rozwijają się przy wysokiej wilgotności, a zarodniki szarej pleśni i suchej zgnilizny rozprzestrzeniają się z kroplami deszczu. Wieczorne zraszanie z góry zostawia liście mokre na całą noc — dokładnie takie warunki (chłodne noce z rosą) poradnik wymienia jako sprzyjające szarej pleśni. Jednocześnie nadmierna wilgotność gleby to główny czynnik ryzyka rizoktoniozy i fuzariozy, więc przelewanie szkodzi podwójnie. Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Pułapki feromonowe na motyle sówkowate
Czerwiec	Nawoź w kilku dawkach, nie jednorazowo Nawożenie mieczyka to nie tylko kwestia wielkości kwiatów — to element ochrony przed chorobami. Przenawożenie azotem, zwłaszcza w formie amonowej, zwiększa podatność na fuzariozę, a przy jednoczesnym niedoborze potasu, magnezu i wapnia daje wiotkie, łamliwe kwiatostany. Z drugiej strony niedobór azotu, potasu i wapnia w glebie sprzyja szarej pleśni. Dobre odżywienie fosforem podnosi odporność na fuzariozę. Podlewaj pod roślinę i tylko rano Trzy z czterech chorób mieczyka rozwijają się przy wysokiej wilgotności, a zarodniki szarej pleśni i suchej zgnilizny rozprzestrzeniają się z kroplami deszczu. Wieczorne zraszanie z góry zostawia liście mokre na całą noc — dokładnie takie warunki (chłodne noce z rosą) poradnik wymienia jako sprzyjające szarej pleśni. Jednocześnie nadmierna wilgotność gleby to główny czynnik ryzyka rizoktoniozy i fuzariozy, więc przelewanie szkodzi podwójnie. Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon 6–8 tygodni po posadzeniu sprawdź nasady pędów Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Czerwiec–sierpień: policz gąsienice na roślinach Pułapki feromonowe na motyle sówkowate
Lipiec	Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon Wilgotno? Skróć przerwy między przeglądami do 3–5 dni 6–8 tygodni po posadzeniu sprawdź nasady pędów Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Ciepło i bardzo wilgotno — zagrożenie szarą pleśnią Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Czerwiec–sierpień: policz gąsienice na roślinach Pułapki feromonowe na motyle sówkowate Kwiaty ścinaj w suchy dzień i zostaw liście Poradnik wskazuje bardzo konkretne miejsce infekcji szarej pleśni: dolną część łodygi po ŚCIĘTYM kwiatostanie. Zgnilizna schodzi stamtąd w dół pędu i może dojść do bulwocebuli jeszcze przed wykopaniem — czyli źle wykonane ścinanie kwiatów kosztuje cię materiał na przyszły rok. Liście trzeba zostawić, bo to one dokarmiają nową bulwocebulę.
Sierpień	Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon Wilgotno? Skróć przerwy między przeglądami do 3–5 dni Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Ciepło i bardzo wilgotno — zagrożenie szarą pleśnią Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Czerwiec–sierpień: policz gąsienice na roślinach Pułapki feromonowe na motyle sówkowate Kwiaty ścinaj w suchy dzień i zostaw liście Poradnik wskazuje bardzo konkretne miejsce infekcji szarej pleśni: dolną część łodygi po ŚCIĘTYM kwiatostanie. Zgnilizna schodzi stamtąd w dół pędu i może dojść do bulwocebuli jeszcze przed wykopaniem — czyli źle wykonane ścinanie kwiatów kosztuje cię materiał na przyszły rok. Liście trzeba zostawić, bo to one dokarmiają nową bulwocebulę.
Wrzesień	Kwaśną glebę zwapnuj jesienią, rok przed sadzeniem Mieczyk chce gleby o odczynie obojętnym (pH 6,5–7,2). Gleba kwaśna to podwójny problem: poniżej pH 5 grozi toksyczność fluoru i nadmierne pobieranie glinu, żelaza i manganu, a dodatkowo rizoktonioza — jedna z czterech głównych chorób mieczyka — największe zagrożenie stwarza właśnie na glebach lekkich i kwaśnych. Nie pozwól zachwaścić się otoczeniu mieczyków Poradnik zaleca niszczenie chwastów rosnących w pobliżu mieczyków wprost jako metodę ograniczania błyszczki jarzynówki — motyle nie mają wtedy gdzie składać jaj. Chwasty podnoszą też wilgotność powietrza w łanie, a to warunek rozwoju szarej pleśni. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Od maja szukaj kolonii mszyc i lepkiej rosy miodowej Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Pułapki feromonowe na motyle sówkowate Wykop bulwocebule przed pierwszymi przymrozkami Mieczyk nie zimuje w polskim gruncie — cały sens uprawy opiera się na tym, że bulwocebulę się wyjmuje, przechowuje i sadzi ponownie. Wykopanie to też jedyny moment, w którym możesz zobaczyć, co naprawdę działo się pod ziemią: słabo rozwinięty, zbrązowiały system korzeniowy i zamierająca bulwa macierzysta to obraz fuzariozy, a drobne czarne sklerocja na bulwie to sucha zgnilizna. Dosusz bulwocebule w 7–10 dni — to zabieg krytyczny Poradnik nazywa to wprost NAJWAŻNIEJSZYM zabiegiem po zbiorze bulw, i to przy dwóch chorobach naraz: szarej pleśni i suchej zgniliźnie. Powód jest zaskakujący: do zakażenia bulwocebul szarą pleśnią dochodzi najczęściej nie na grządce, ale w przechowalni, podczas ZBYT DŁUGIEGO dosuszania. Każdy dzień w wilgoci to zaproszenie dla grzyba. Przebierz i oczyść bulwocebule przed schowaniem Poradnik podaje dokładną segregację bulw jako WARUNEK KONIECZNY obniżenia prawdopodobieństwa wystąpienia suchej zgnilizny. Jedna przeoczona, porażona bulwocebula w skrzynce potrafi w ciągu zimy zainfekować sąsiadki — zgnilizna postępuje, bulwy zasychają i zmieniają się w mumie.
Październik	Kwaśną glebę zwapnuj jesienią, rok przed sadzeniem Mieczyk chce gleby o odczynie obojętnym (pH 6,5–7,2). Gleba kwaśna to podwójny problem: poniżej pH 5 grozi toksyczność fluoru i nadmierne pobieranie glinu, żelaza i manganu, a dodatkowo rizoktonioza — jedna z czterech głównych chorób mieczyka — największe zagrożenie stwarza właśnie na glebach lekkich i kwaśnych. Przeglądaj rośliny raz w tygodniu przez cały sezon Chore rośliny usuwaj od razu, w trakcie wegetacji To zalecenie powtarza się w poradniku przy trzech chorobach naraz — fuzariozie, rizoktoniozie i suchej zgniliźnie. Powód jest prosty: wszystkie trzy patogeny zimują w glebie na resztkach roślinnych w formach przetrwalnikowych, więc każda pozostawiona chora roślina to depozyt zakażenia na następne lata. Fuzarioza dodatkowo przenosi się z porażonej rośliny na sąsiednie zdrowe bulwy przez glebę. Srebrzyste plamki na liściach — wciornastek mieczykowiec Wykop bulwocebule przed pierwszymi przymrozkami Mieczyk nie zimuje w polskim gruncie — cały sens uprawy opiera się na tym, że bulwocebulę się wyjmuje, przechowuje i sadzi ponownie. Wykopanie to też jedyny moment, w którym możesz zobaczyć, co naprawdę działo się pod ziemią: słabo rozwinięty, zbrązowiały system korzeniowy i zamierająca bulwa macierzysta to obraz fuzariozy, a drobne czarne sklerocja na bulwie to sucha zgnilizna. Dosusz bulwocebule w 7–10 dni — to zabieg krytyczny Poradnik nazywa to wprost NAJWAŻNIEJSZYM zabiegiem po zbiorze bulw, i to przy dwóch chorobach naraz: szarej pleśni i suchej zgniliźnie. Powód jest zaskakujący: do zakażenia bulwocebul szarą pleśnią dochodzi najczęściej nie na grządce, ale w przechowalni, podczas ZBYT DŁUGIEGO dosuszania. Każdy dzień w wilgoci to zaproszenie dla grzyba. Przebierz i oczyść bulwocebule przed schowaniem Poradnik podaje dokładną segregację bulw jako WARUNEK KONIECZNY obniżenia prawdopodobieństwa wystąpienia suchej zgnilizny. Jedna przeoczona, porażona bulwocebula w skrzynce potrafi w ciągu zimy zainfekować sąsiadki — zgnilizna postępuje, bulwy zasychają i zmieniają się w mumie. Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Listopad	Kwaśną glebę zwapnuj jesienią, rok przed sadzeniem Mieczyk chce gleby o odczynie obojętnym (pH 6,5–7,2). Gleba kwaśna to podwójny problem: poniżej pH 5 grozi toksyczność fluoru i nadmierne pobieranie glinu, żelaza i manganu, a dodatkowo rizoktonioza — jedna z czterech głównych chorób mieczyka — największe zagrożenie stwarza właśnie na glebach lekkich i kwaśnych. Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie
Grudzień	Wychłódź bulwocebule, żeby wybić wciornastki To najciekawsza sztuczka w całym poradniku: wciornastka mieczykowca zwalcza się nie opryskiem, tylko TEMPERATURĄ przechowywania. Szkodnik zimuje na bulwocebulach jako larwa i owad dorosły, ale gdy temperatura wzrośnie powyżej 10°C, budzi się, żeruje i ROZMNAŻA — w ciepłej piwnicy przez zimę wyhodujesz sobie plagę na przyszły sezon. Zimą przeglądaj skrzynki co 2–3 tygodnie

Zależne od pogody i obserwacji

Po stwierdzeniu kolonii mszyc — zabieg
Zwalczaj gąsienice, dopóki są najmłodsze

Choroby

Fuzarioza mieczyka Fusarium oxysporum f. sp. gladioli — Na grządce: zahamowany wzrost, żółknięcie, a następnie brązowienie wierzchołków liści. Silnie porażone rośliny zasychają jeszcze przed kwitnieniem, a niektóre odmiany reagują charakterystycznym łukowatym zakrzywieniem pędów. Po wykopaniu widać słabo rozwinięty, zbrązowiały system korzeniowy i zamierającą bulwę macierzystą. W czasie zbioru na powierzchni bulw małe czerwonobrązowe wodniste plamy; w przechowalni plamy powiększają się w okrągłe, zapadnięte nekrozy z koncentrycznymi bruzdami i różowym nalotem zarodników. Przy wysokiej temperaturze i wilgotności zgnilizna rozszerza się gwałtownie, powodując zasychanie i mumifikację bulw.
Szara pleśń Botryotinia fuckeliana (st. konidialne Botrytis cinerea) — Na liściach krągłe lub owalne, szarobrązowe drobne plamy z ciemną obwódką. Późnym latem, gdy rośnie wilgotność powietrza, pojawiają się rozległe gnilne plamy pokryte szarym, pylącym nalotem zarodników — objaw na tyle charakterystyczny, że nie da się go pomylić z żadną inną chorobą. Częstym miejscem infekcji jest dolna część łodygi po ściętym kwiatostanie; zgnilizna schodzi w dół pędu i może dojść do bulwy jeszcze przed zbiorem. W bulwie zaczyna się od zbrązowienia wiązek przewodzących pośrodku, rozszerza się promieniście w tkance spichrzowej, a na powierzchni pojawiają się gnilne plamy. Silnie porażone bulwy tworzą gąbczastą masę, która zasychając zmienia się w mumię.
Sucha zgnilizna mieczyka Stromatinia gladioli — Po upływie 6–8 tygodni uprawy żółkną i brązowieją zewnętrzne liście. Pochwy liściowe tuż powyżej i poniżej powierzchni gleby są zbrązowiałe, a zgnilizna postępuje w głąb pędu. Przy pogodzie sprzyjającej grzybowi zamierają całe rośliny. Na porażonych bulwach widoczne małe czarne sklerocja patogena.
Rizoktonioza Rhizoctonia solani — Objawy widoczne przede wszystkim u nasady pędów: zgnilizna pochew liściowych, tkanki zbrązowiałe i postrzępione, a grzyb stopniowo przemieszcza się w głąb pędu, aż do całkowitego porażenia szyjki. Na bulwach najbardziej podatne są białe łuski okrywające — powstające ubytki tkanek wyglądają tak, jakby łuski były wypalone. Silnie zaatakowane bulwy są całkowicie pozbawione łusek okrywających.

Szkodniki

Wciornastek mieczykowiec Thrips simplex — Larwy i osobniki dorosłe żerują na liściach i w kwiatostanach w okresie wegetacji ORAZ na bulwocebulach podczas przechowywania. Na liściach srebrzystobiałe plamki, z czasem brązowiejące, z drobnymi czarnymi grudkami odchodów. Silnie uszkodzone pąki zasychają lub dają zdeformowane kwiaty z nieregularnymi białymi plamkami na płatkach. Na bulwach, w części wierzchołkowej pod łuskami okrywającymi, chropowate i lepkie powierzchnie o ciemniejszym zabarwieniu. Silnie uszkodzone bulwy po posadzeniu nie wypuszczają liści albo dają wątłe rośliny, które nie kwitną.
Mszyca burakowa Aphis fabae — Pojawia się w maju na liściach mieczyków i tworzy nieliczne kolonie. Podczas żerowania wydala rosę miodową zanieczyszczającą liście. Główne zagrożenie to przenoszenie wirusa żółtej mozaiki fasoli (Bean yellow mosaic potyvirus, BYMV) — mszyca jest jego wektorem.
Błyszczka jarzynówka Autographa gamma — Gąsienice żerują początkowo gromadnie, zeskrobując miękisz, później pojedynczo — wygryzają duże, podłużne dziury w liściach oraz nieregularne w pąkach kwiatowych i płatkach kwiatów. Żerują głównie nocą. Gąsienice mają 35–45 mm, są zielone do czarniawozielonych, z sześcioma jasnymi liniami na grzbiecie; mają tylko trzy pary odnóży odwłokowych, co odróżnia je od gąsienic innych sówek.
Osiewnik rolowiec (drutowce) Agriotes lineatus — Larwy, zwane drutowcami, wgryzają się w rdzeń łodygi w okolicy szyjki korzeniowej, powodując więdnięcie i zamieranie roślin. Larwy długości do 25 mm, błyszczące, jasnożółte z ciemniejszą głową, sztywne, o ostro zakończonym ciele. Cykl rozwojowy trwa 4–5 lat, więc zasiedlone stanowisko pozostaje zagrożone przez wiele sezonów.
Rozkruszek narcyzowy Rhizoglyphus robini — Roztocz żerujący na bulwach i cebulach. Na brzegach liści widoczne liczne spękania. Na powierzchni uszkodzonych bulw zagłębienia, a pod skórką kanaliki wypełnione odchodami roztoczy. Poza mieczykiem atakuje bulwy gloriozy, cebule krokusa, frezji, lilii, hipeastrum, irysa, czosnku główkowatego, eucharisa i tulipana.
Piętnówka kapustnica Mamestra brassicae — Gąsienice żerują wieczorem i w nocy, wygryzając dziury w liściach, pąkach i kwiatach, i pozostawiają w miejscach żerowania ślady odchodów. Gąsienice po wylęgu jasnożółte, potem zielone lub brunatne do czarnej, z białawą linią grzbietową, długości do 40 mm.
Piętnówka rdestówka Melanchra persicariae — Gąsienice żerują na liściach i pąkach kwiatowych, wygryzając w nich dziury. Gąsienice długości 35–45 mm, jasnozielone lub jasnobrązowe, z ciemnymi znaczkami w kształcie litery V na górnej stronie ciała i garbem na VIII segmencie; głowa żółta z siateczkowatym wzorem.