Ogórek (uprawa gruntowa)

Wymagania

Kalendarz zabiegów

Zależne od pogody i obserwacji

• Podlewaj pod korzeń, najlepiej rano Ogórek ma płytki system korzeniowy i duże zapotrzebowanie na wodę, ale zraszanie z góry to gotowe warunki dla mączniaka rzekomego i kanciastej plamistości — metodyka wymienia nawadnianie wprost wśród czynników sprzyjających.
• Okno pogodowe na zabieg

Choroby

• Mączniak rzekomy dyniowatych Pseudoperonospora cubensis — Na liściach oliwkowozielone, kanciaste plamy ograniczone nerwami, które stopniowo żółkną i zasychają. Przy sprzyjających warunkach na spodzie liścia w miejscu plam pojawia się szary, potem brunatnofioletowy nalot zarodnikowania. Plamy zlewają się, obejmując całą powierzchnię liścia.
• Bakteryjna kanciasta plamistość ogórków Pseudomonas syringae pv. lachrymans — Uwodnione, nieregularne plamy — mogą pojawić się już na liścieniach. Na liściach plamy otoczone żółtobiałą lub brązową obwódką (halo), z czasem kanciaste, bo ograniczone nerwami. Przy wysokiej wilgotności na spodzie liścia mętny, śluzowaty wyciek bakterii. Porażona tkanka brązowieje i wykrusza się, zostawiając dziury. Na owocach okrągłe, uwodnione plamy z żółtawym wyciekiem.
• Mączniak prawdziwy dyniowatych Podosphaera fusca — Drobne, okrągłe skupienia białego, mączystego nalotu, przeważnie na górnej stronie liścia; z czasem obejmują całą blaszkę. Silnie porażone liście deformują się i zamierają, wzrost roślin ustaje.
• Alternarioza ogórka Alternaria cucumerina — Na liściach brunatne plamy, często ze strefowo ułożonymi pierścieniami; przy silnym porażeniu liście zasychają.
• Zgorzel siewek Pythium spp., Rhizoctonia solani, Fusarium spp. — Siewki przewracają się i zamierają; u podstawy łodyżki widoczne przewężenie i przebarwienie tkanki. Nasiona mogą gnić przed wzejściem.
• Szara pleśń Botrytis cinerea (stadium doskonałe Botryotinia fuckeliana) — Wodniste, szarobrunatne plamy na liściach, kwiatach i owocach, które szybko się powiększają; przy dużej wilgotności pokrywa je obfity, pylący, szarobeżowy nalot. Owoce gniją na mokro, a przy spadku wilgotności plamy zasychają. Na młodych roślinach choroba bywa przyczyną zgorzeli siewek.

Szkodniki

• Śmietka kiełkówka i glebowa Delia florilega, Delia platura — Larwy pierwszego pokolenia wgryzają się do kiełkujących nasion i całkowicie je niszczą, a we wschodach drążą chodniki w części podliścieniowej. Zdarza się zniszczenie całej uprawy.
• Rolnice (gąsienice sówkowatych) Agrotis segetum i inne — Gąsienice kryją się dniem w glebie, a nocą podgryzają rośliny przy ziemi — rośliny przewracają się, ubytki wychodzą placami.
• Zmieniki Lygus spp. — Nakłuwają kwiaty i zawiązki — owoce nie zawiązują się albo wyrastają zdeformowane.
• Mszyce Aphis gossypii, Myzus persicae — Wysysają soki, powodując żółknięcie i deformację liści; przenoszą wirusy, a ich uszkodzenia ułatwiają wejście bakteriom kanciastej plamistości.
• Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Wysysa soki ze spodu liści; liście matowieją, żółkną i zasychają. Przy upalnej i suchej pogodzie populacja rośnie lawinowo.
• Skoczogonki Collembola — Uszkadzają kiełkujące nasiona i młode korzenie, głównie na glebach wilgotnych i bogatych w materię organiczną.
• Wciornastek tytoniowiec Thrips tabaci — Dorosłe żerują w kwiatach, larwy w kwiatach, na liściach i zawiązkach. Na liściach drobne srebrzystobiałe plamki, najpierw wzdłuż głównych nerwów, potem na całej blaszce; liście i zawiązki się zniekształcają, a na owocach powstają lekko wklęsłe plamki z korkowaciejącą skórką i drobnymi czarnymi grudkami odchodów.