Papryka (uprawa pod osłonami)

Capsicum annuum warzywo

Co zrobić we wrześniu

Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach.
Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu.
Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej.
Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc
Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu
Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki
Białe kropki na brzegach liści — miniarki
Upał powyżej 30°C i duszno — aksamitna plamistość liści
Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę.
Zbieraj owoce suche i nie kalecz ich Mokra zgnilizna bakteryjna wchodzi do owocu przez uszkodzenia i rozwija się najlepiej przy 25–30°C i wysokiej wilgotności. Miąższ mięknie, wierzchołek owocu zmienia się w śluzowatą masę, a ścianka pęka — i cały owoc gnije w kilka dni, także już po zbiorze, w domu lub w transporcie.
Po sezonie zbierz opadłe liście i umyj konstrukcję Prawie wszystko, co atakuje paprykę, zimuje w resztkach: sklerocja zgnilizny twardzikowej, grzybnia szarej pleśni, mikrosklerocja werticiliozy i antraknozy korzeni, oospory fytoftorozy. Metodyka podaje wprost, że dokładne zebranie opadłych liści po zbiorach skutecznie zapobiega aksamitnej plamistości w kolejnych latach. Wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, w doniczkach i na narzędziach, a przędziorek zimuje pod konstrukcją.

Kalendarz zabiegów

Luty	Zacznij od zdrowych nasion i odmiany z odpornościami Pięć chorób wirusowych papryki wchodzi do uprawy właśnie z nasionami albo z rozsadą, a na wirusa nie ma żadnego leku — raz porażona roślina zostaje chora do końca. Straty plonu przy mozaice tytoniu metodyka szacuje na 30%, a przy mozaice pomidora na 35%.
Marzec	Zacznij od zdrowych nasion i odmiany z odpornościami Pięć chorób wirusowych papryki wchodzi do uprawy właśnie z nasionami albo z rozsadą, a na wirusa nie ma żadnego leku — raz porażona roślina zostaje chora do końca. Straty plonu przy mozaice tytoniu metodyka szacuje na 30%, a przy mozaice pomidora na 35%. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki
Kwiecień	Zachowaj 4-letnią przerwę w uprawie psiankowatych Najgroźniejsze choroby papryki siedzą w glebie i przeżywają w niej latami: antraknoza korzeni wymaga według metodyki 4-letniej przerwy, bakteryjna cętkowatość 3–4-letniej, a zarodniki werticiliozy zalegają nawet do 90 cm głębokości. Uprawa papryki po pomidorach lub ziemniakach to najprostszy sposób, żeby przynieść sobie problem samemu. Nie sadź, dopóki nie jest naprawdę ciepło Papryka to najbardziej ciepłolubne warzywo w tej bazie. Metodyka podaje wprost: poniżej 17°C roślina odczuwa niekorzystny wpływ, a owoce zawiązane w takich warunkach wyrastają zniekształcone. Zimne podłoże blokuje też pobieranie fosforu — stąd typowe fioletowienie pędu i nerwów na spodzie liści u zmarzniętej rozsady. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki
Maj	Zachowaj 4-letnią przerwę w uprawie psiankowatych Najgroźniejsze choroby papryki siedzą w glebie i przeżywają w niej latami: antraknoza korzeni wymaga według metodyki 4-letniej przerwy, bakteryjna cętkowatość 3–4-letniej, a zarodniki werticiliozy zalegają nawet do 90 cm głębokości. Uprawa papryki po pomidorach lub ziemniakach to najprostszy sposób, żeby przynieść sobie problem samemu. Nie sadź, dopóki nie jest naprawdę ciepło Papryka to najbardziej ciepłolubne warzywo w tej bazie. Metodyka podaje wprost: poniżej 17°C roślina odczuwa niekorzystny wpływ, a owoce zawiązane w takich warunkach wyrastają zniekształcone. Zimne podłoże blokuje też pobieranie fosforu — stąd typowe fioletowienie pędu i nerwów na spodzie liści u zmarzniętej rozsady. Zabezpiecz wejście i wietrzniki siatką Metodyka podaje, że siatka w wejściu do tunelu chroni paprykę CAŁKOWICIE przed zmienikami i omacnicą prosowianką, bo te owady nalatują wyłącznie z zewnątrz. To rzadki przypadek zabiegu o stuprocentowej skuteczności bez żadnej chemii. Siatka ogranicza też nalot ziemiórek podczas wietrzenia. Wietrz tunel i nie pozwól, żeby rośliny stały mokre To najważniejszy zabieg w całej uprawie papryki pod osłoną. Szara pleśń rozwija się najszybciej przy wilgotności 95–100% i temperaturze 15–20°C, a zgnilizna twardzikowa przy 90–100% — czyli dokładnie w warunkach zamkniętego tunelu o poranku. Przy złej ochronie metodyka podaje straty plonu sięgające 70–80%. Sama wentylacja zbija wilgotność bez żadnego preparatu. Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Zamiast oprysku wypuść owady pożyteczne — zanim pojawi się szkodnik Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Maj i czerwiec: pułapka feromonowa na omacnicę Maj i czerwiec przy wahaniach temperatury — zgnilizna twardzikowa
Czerwiec	Zabezpiecz wejście i wietrzniki siatką Metodyka podaje, że siatka w wejściu do tunelu chroni paprykę CAŁKOWICIE przed zmienikami i omacnicą prosowianką, bo te owady nalatują wyłącznie z zewnątrz. To rzadki przypadek zabiegu o stuprocentowej skuteczności bez żadnej chemii. Siatka ogranicza też nalot ziemiórek podczas wietrzenia. Wietrz tunel i nie pozwól, żeby rośliny stały mokre To najważniejszy zabieg w całej uprawie papryki pod osłoną. Szara pleśń rozwija się najszybciej przy wilgotności 95–100% i temperaturze 15–20°C, a zgnilizna twardzikowa przy 90–100% — czyli dokładnie w warunkach zamkniętego tunelu o poranku. Przy złej ochronie metodyka podaje straty plonu sięgające 70–80%. Sama wentylacja zbija wilgotność bez żadnego preparatu. Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Zamiast oprysku wypuść owady pożyteczne — zanim pojawi się szkodnik Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Maj i czerwiec: pułapka feromonowa na omacnicę Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Maj i czerwiec przy wahaniach temperatury — zgnilizna twardzikowa Upał powyżej 30°C i duszno — aksamitna plamistość liści Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę.
Lipiec	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Maj i czerwiec: pułapka feromonowa na omacnicę Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Upał powyżej 30°C i duszno — aksamitna plamistość liści Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę. Zbieraj owoce suche i nie kalecz ich Mokra zgnilizna bakteryjna wchodzi do owocu przez uszkodzenia i rozwija się najlepiej przy 25–30°C i wysokiej wilgotności. Miąższ mięknie, wierzchołek owocu zmienia się w śluzowatą masę, a ścianka pęka — i cały owoc gnije w kilka dni, także już po zbiorze, w domu lub w transporcie.
Sierpień	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Upał powyżej 30°C i duszno — aksamitna plamistość liści Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę. Zbieraj owoce suche i nie kalecz ich Mokra zgnilizna bakteryjna wchodzi do owocu przez uszkodzenia i rozwija się najlepiej przy 25–30°C i wysokiej wilgotności. Miąższ mięknie, wierzchołek owocu zmienia się w śluzowatą masę, a ścianka pęka — i cały owoc gnije w kilka dni, także już po zbiorze, w domu lub w transporcie.
Wrzesień	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Upał powyżej 30°C i duszno — aksamitna plamistość liści Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę. Zbieraj owoce suche i nie kalecz ich Mokra zgnilizna bakteryjna wchodzi do owocu przez uszkodzenia i rozwija się najlepiej przy 25–30°C i wysokiej wilgotności. Miąższ mięknie, wierzchołek owocu zmienia się w śluzowatą masę, a ścianka pęka — i cały owoc gnije w kilka dni, także już po zbiorze, w domu lub w transporcie. Po sezonie zbierz opadłe liście i umyj konstrukcję Prawie wszystko, co atakuje paprykę, zimuje w resztkach: sklerocja zgnilizny twardzikowej, grzybnia szarej pleśni, mikrosklerocja werticiliozy i antraknozy korzeni, oospory fytoftorozy. Metodyka podaje wprost, że dokładne zebranie opadłych liści po zbiorach skutecznie zapobiega aksamitnej plamistości w kolejnych latach. Wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, w doniczkach i na narzędziach, a przędziorek zimuje pod konstrukcją.
Październik	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Trzy z pięciu wirusów papryki — mozaika tytoniu, mozaika pomidora i łagodna pstrość — nie mają wektora owadziego. Przenoszą się sokiem z rośliny na roślinę podczas obrywania pędów, liści i owoców. Bakteryjna cętkowatość rozprzestrzenia się tak samo, plus z kroplami wody. Metodyka podaje, że wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, narzędziach i doniczkach. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa owoców jest na papryce częstsza niż jakakolwiek choroba infekcyjna, a nie wywołuje jej żaden patogen — to niedobór wapnia w owocu, wynikający z przesuszenia lub zalania podłoża, skoków wilgotności albo nadmiaru azotu i potasu w stosunku do wapnia. Widać ją jako szarobrunatne, suche lub rozpulchnione plamy na boku albo wierzchołku owocu. Wyrywaj chwasty także dookoła tunelu Przy papryce chwasty to nie konkurencja o wodę, tylko magazyn wirusów i szkodników. Metodyka wymienia z nazwy rezerwuary wirusa brązowej plamistości: szarłat szorstki, gwiazdnicę pospolitą i starzec zwyczajny. Na chwastach zimuje też wirus mozaiki ogórka i samice przędziorka, a kwitnące chwasty wprost przywabiają szkodniki w pobliże uprawy. Dokładne odchwaszczanie obniża ponadto ryzyko zgnilizny twardzikowej. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Zawieś niebieskie tablice lepowe od razu po posadzeniu Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Białe kropki na brzegach liści — miniarki Usuwaj chore rośliny i uszkodzone owoce od ręki Przy wirusach to jedyna metoda, jaka w ogóle działa — rośliny z objawami trzeba usunąć niezwłocznie, zanim sok przeniesie się na sąsiadów. Przy grzybach każdy chory owoc to fabryka zarodników. Metodyka zwraca też uwagę na rzecz mniej oczywistą: owoce z oparzeniami słonecznymi (kremowe, pergaminowe lub rozpulchnione plamy) trzeba usuwać, bo są wtórnie porażane przez szarą pleśń i alternariozę. Zbieraj owoce suche i nie kalecz ich Mokra zgnilizna bakteryjna wchodzi do owocu przez uszkodzenia i rozwija się najlepiej przy 25–30°C i wysokiej wilgotności. Miąższ mięknie, wierzchołek owocu zmienia się w śluzowatą masę, a ścianka pęka — i cały owoc gnije w kilka dni, także już po zbiorze, w domu lub w transporcie. Po sezonie zbierz opadłe liście i umyj konstrukcję Prawie wszystko, co atakuje paprykę, zimuje w resztkach: sklerocja zgnilizny twardzikowej, grzybnia szarej pleśni, mikrosklerocja werticiliozy i antraknozy korzeni, oospory fytoftorozy. Metodyka podaje wprost, że dokładne zebranie opadłych liści po zbiorach skutecznie zapobiega aksamitnej plamistości w kolejnych latach. Wirus mozaiki pomidora przeżywa do roku na elementach tunelu, w doniczkach i na narzędziach, a przędziorek zimuje pod konstrukcją.

Zależne od pogody i obserwacji

Podlewaj równo — papryka nie znosi huśtawki wilgotności Metodyka wiąże z wahaniami wilgotności trzy osobne problemy naraz: suchą zgniliznę wierzchołkową owoców, mikrospękania skórki i opadanie zawiązków. Podaje przy tym konkretne widełki: wilgotność powietrza poniżej 60% i powyżej 80% obie sprzyjają suchej zgniliźnie wierzchołkowej. Z drugiej strony nadmierna wilgotność gleby to wprost zaproszenie dla zgnilizny podstawy pędów i rizoktoniozy.
Okno pogodowe na zabieg

Choroby

Mozaika tytoniu na papryce (TMV) Tobacco mosaic virus — Mozaika na liściach, zahamowanie wzrostu, mniej owoców na roślinie, cieńsze ścianki owocu i deformacja blaszek liściowych. Niektóre szczepy dają dodatkowo nekrotyczne smugi na łodygach, nekrozy i smugi na owocach oraz zamieranie tkanek wewnątrz owocu. Czasem liście zwijają się ku dołowi i opadają zawiązki. Objawy są najsilniejsze wiosną i późną jesienią.
Mozaika pomidora na papryce (ToMV) Tomato mosaic virus — Nekrozy wzdłuż głównego nerwu blaszki liściowej, brązowe smugi na łodygach i ogonkach liściowych, stopniowe żółknięcie i zamieranie liści. Rośliny są zahamowane we wzroście, ale nie zamierają.
Mozaika ogórka na papryce (CMV) Cucumber mosaic virus — Blaszki liściowe są zredukowane, z wyraźną mozaiką; na liściach nieregularne, białawe lub szare nekrotyczne plamy z ciemną obwódką. Owoce zniekształcone, nie dorastają do typowej wielkości, czasem z żółtozielonymi lub brunatnymi plamami mozaiki. Cecha rozpoznawcza: zbrunatnienie wiązek przewodzących w szypułce owocu, widoczne na podłużnym przekroju.
Łagodna pstrość papryki (PMMoV) Pepper mild mottle virus — Na liściach pstrokacizna, żółtozielona mozaika i marszczenie blaszki. Porażone owoce są mniejsze, zdeformowane, z przebarwieniami oraz wzniesionymi lub zagłębionymi nekrotycznymi plamami. Objawy na liściach są początkowo łagodne i łatwo je przeoczyć — chorobę zauważa się dopiero po objawach na owocach, na krótko przed zbiorem.
Brązowa plamistość liści pomidora na papryce (TSWV) Tomato spotted wilt virus — Bardzo szeroka gama objawów: chlorotyczne i nekrotyczne plamy na liściach, mozaika, zniekształcenia liści i wierzchołków, nekrozy pędów, nekrotyczne rozmyte lub pierścieniowe brązowe plamy na owocach, słabe zawiązywanie owoców i zahamowanie wzrostu. Dość charakterystyczne są nekrotyczne smugi w wierzchołkowej strefie pędów.
Bakteryjna cętkowatość papryki Pseudomonas syringae pv. tomato — Na skórce zielonych owoców liczne, drobne (0,5–1,5 mm), powierzchniowe, ciemnobrunatne plamki, często lekko wzniesione i ostro odcinające się od jaśniejszej otoczki; na dojrzewających owocach plamki ciemnieją mocniej. Na liściach liczne drobne (około 2 mm) nekrotyczne plamki z żółtą obwódką. Pierwsze objawy mogą wystąpić już 5–6 dni po infekcji.
Mokra zgnilizna bakteryjna Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum — Miąższ owocu mięknie, w szczytowej części przekształca się w śluzowatą płynną masę, aż dochodzi do rozerwania ścianki owocu. Zgnilizna dość szybko obejmuje cały owoc. Choroba atakuje także owoce w czasie przechowywania i transportu.
Szara pleśń Botrytis cinerea — Brunatne lub szare plamy nekrotyczne na wszystkich organach, przechodzące w mokrą zgniliznę tkanek. Przy wysokiej wilgotności zmienione chorobowo miejsca pokrywają się beżowym, puszystym, pylącym nalotem zarodników. W fazie rozsady daje rozległe nekrotyczne plamy u podstawy łodygi (zgorzel siewek). W chłodną i wilgotną pogodę owoce masowo gniją i opadają.
Zgnilizna twardzikowa Sclerotinia sclerotiorum — Na łodygach, pędach i owocach początkowo wodniste plamy, szybko pokrywające się białym, watowatym nalotem grzybni, w której z czasem tworzą się czarne, nieregularne przetrwalniki (sklerocja) o długości do 10 mm. Największe straty w okresie pełni dojrzewania owoców.
Aksamitna plamistość liści papryki Cercospora unamunoi — Na górnej stronie liścia początkowo mało wyraźne żółtawe przebarwienia. Na dolnej stronie tworzą się prawie koliste plamy o średnicy do 1,5 cm z gęstym, oliwkowobrunatnym nalotem, czasem otoczone żółtawą obwódką; z czasem plamy się zlewają. Przy silnym porażeniu brunatne plamy z wąskim ciemnobrązowym brzegiem widać też z góry. Porażone liście marszczą się, zwijają ku górze, żółkną i opadają.
Zgorzel podstawy łodygi (fuzarioza zgorzelowa i rizoktonioza) Fusarium solani, Fusarium oxysporum f.sp. radicis-lycopersici, Rhizoctonia solani — Fusarium solani: powierzchniowe brązowe lub czarne przebarwienie u podstawy łodygi, czasem czarne plamy wyżej, i więdnięcie roślin. F. oxysporum f.sp. radicis-lycopersici: suche, ciemnobrązowe nekrotyczne wżery okalające szyjkę korzeniową przy powierzchni gleby, zbrunatnienie tkanek piętki i przebarwienie wiązek przewodzących do wysokości około 20 cm; długi okres inkubacji — rośliny zamierają dopiero po rozpoczęciu zbiorów. Rhizoctonia solani: ciemnobrunatny, lekko wklęśnięty pierścień zgorzeli na łodydze tuż przy ziemi, zwykle wkrótce po posadzeniu. Metodyka podkreśla, że odróżnienie rizoktoniozy od fuzaryjnej zgorzeli tylko na podstawie objawów jest bardzo trudne.
Werticilioza papryki Verticillium dahliae — Pierwszy objaw to utrata turgoru — wiotczenie najmłodszych liści w ciągu dnia, przy czym przez kilka dni liście wieczorem odzyskują jędrność. Potem przejściowe lub trwałe więdnięcie z żółtymi, pomarańczowymi lub brązowawymi przebarwieniami na brzegach albo między nerwami najstarszych liści. Dość charakterystyczne są żółtobrązowe plamy w kształcie litery V, skierowane szerszą stroną do brzegu liścia. Wiązki przewodzące w łodydze przybierają barwę ciemnożółtą lub jasnobrązową. Objawy ujawniają się zwykle krótko przed zbiorami lub w pełni owocowania.
Korkowatość korzeni papryki Pyrenochaeta lycopersici — Na częściach nadziemnych brak charakterystycznych objawów — to główna trudność. Widoczne są tylko skutki: ograniczenie wzrostu przy prawidłowym krzewieniu, słabsze zawiązywanie owoców i owoce mniejsze niż typowe dla odmiany. Na korzeniach szkieletowych korkowate zgrubienia o nieregularnej, głęboko bruzdowanej powierzchni (na papryce rzadkie). Najczęściej grzyb powoduje brązowienie i zamieranie najdrobniejszych korzeni wkrótce po posadzeniu.
Antraknoza korzeni papryki Colletotrichum coccodes — Brunatnienie i martwica warstwy korowej na krótszych lub dłuższych odcinkach korzeni szkieletowych i bocznych. Podobnie jak przy korkowatości korzeni, chorobie nie towarzyszą charakterystyczne objawy na częściach nadziemnych — problem widać dopiero po słabym wzroście i plonie.
Zgnilizna podstawy pędów papryki (fytoftoroza) Phytophthora capsici — Na łodydze tuż przy powierzchni gleby tworzy się początkowo wodnisty, ciemnozielony pierścień zgorzeli okalający podstawę; z czasem miejsce to brązowieje i wysycha, a rośliny stopniowo zamierają. Poraża wszystkie części rośliny, a w okresie produkcji rozsady powoduje zgorzel siewek. Porażone owoce gniją i mumifikują się, ale NIE OPADAJĄ z rośliny — to cecha rozpoznawcza.

Szkodniki

Mszyce (brzoskwiniowa, ziemniaczana smugowa, ziemniaczana średnia, szklarniowa wielożerna) Myzus persicae, Macrosiphum euphorbiae, Aulacorthum solani, Neomyzus circumflexus — Wysysają sok z tkanek — rośliny słabiej rosną, liście żółkną i deformują się. Szkoda pośrednia jest równie duża: mszyce są wektorem wirusów, w tym mozaiki ogórka na papryce. Mszyca brzoskwiniowa w optymalnych warunkach daje do 4 pokoleń w miesiącu.
Wciornastek zachodni Frankliniella occidentalis — SZKODNIK KWARANTANNOWY, lista A2 EPPO — obligatoryjne zwalczanie. Dorosłe i larwy wysysają sok; na liściu powstają nieregularne, kilkumilimetrowe białawe plamy, z czasem beżowe, a w ich obrębie czarne, błyszczące, lekko wypukłe kropki odchodów. Jest głównym wektorem wirusa brązowej plamistości liści pomidora (TSWV).
Wciornastek tytoniowiec Thrips tabaci — Szkody takie same jak przy wciornastku zachodnim, ale objaw wygląda inaczej: drobne srebrzystobiałe plamki, początkowo wzdłuż nerwów głównych, potem obejmujące całą powierzchnię liścia. Uszkodzone liście żółkną i przedwcześnie zamierają.
Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Wysysa zawartość komórek przez nakłutą tkankę liścia. Objaw: drobne, jasne punkty stopniowo obejmujące całą powierzchnię liścia; silnie zaatakowane liście zasychają, a rośliny pokrywa delikatna pajęczyna.
Przędziorek szklarniowiec Tetranychus cinnabarinus — Sposób żerowania jak u chmielowca, ale objaw inny: na GÓRNEJ stronie liścia wydłużone, żółte lub brunatne plamy różnego kształtu, zawsze z ciemniejszym środkiem, z czasem brunatniejące. Samice są ciemnoczerwone, co odróżnia gatunek od jasnozielonego chmielowca.
Miniarki (psiankowianka, ciepłolubka, szklarniówka) Liriomyza bryoniae, Liriomyza trifolii, Liriomyza huidobrensis — Miniarka ciepłolubka i szklarniówka to SZKODNIKI KWARANTANNOWE z listy A2 EPPO z obowiązkiem zwalczania. Dorosłe samice nakłuwają liść pokładełkiem i zlizują wypływający sok, tworząc skupiska małych, okrągłych, białawych plamek przy brzegach liścia. Larwy wygryzają w miękiszu kręte, wąskie korytarze (miny). Przy silnym uszkodzeniu liście zamierają i odpadają, co prowadzi do wcześniejszego zamierania roślin.
Zmienik lucernowiec (oraz ziemniaczak, bylinowiec, złocieniak) Lygus rugulipennis — Żeruje na liściach, zawiązkach kwiatowych, kwiatach, zawiązkach owoców i wierzchołkach pędów. W miejscu nakłucia tkanka korkowacieje, brunatnieje i zamiera, a pąki kwiatowe przedwcześnie opadają. Silnie opanowane rośliny słabiej owocują, owoce są mniejsze, zdeformowane, z niewybarwionymi plamami na skórce.
Gąsienice motyli nocnych (piętnówki, błyszczka jarzynówka) Lacanobia oleracea, Autographa gamma — Gąsienice początkowo żerują gromadnie, później rozchodzą się, wygryzając w liściach dziury różnego kształtu i wielkości; obok dziur widać ciemne odchody. Sporadycznie uszkadzają też owoce. Pod osłonami szkodzą najczęściej w drugiej połowie lata.
Omacnica prosowianka Ostrinia nubilalis — Gąsienice wgryzają się do owoców zielonych i czerwonych (w żółtych nie żerują) i drążą korytarze w miąższu, nie przegryzając skórki — szczególnie w obrębie gniazda nasiennego i wewnątrz szypułki. Uszkodzenie widać dopiero, gdy owoc jest bardzo zniszczony albo zaczyna gnić. W czasie suszy i upałów gąsienice przegryzają też linie kroplujące, żeby dostać się do wody.
Ziemiórki Sciaridae (Bradysia spp.) — Starsze larwy żerują gromadnie w wierzchniej warstwie podłoża, zjadając korzenie i uszkadzając szyjkę korzeniową — głównie u młodych roślin. Opanowane rośliny źle rosną, żółkną i zagniwają u podstawy przy szyjce korzeniowej.
Szkodniki glebowe (pędraki, drutowce, gąsienice rolnic) Melolontha melolontha, Agriotes spp., Agrotis segetum — Larwy żerują na korzeniach i podstawie łodyg roślin uprawianych w gruncie; rośliny słabo rosną, więdną mimo podlewania albo padają podcięte przy ziemi. Metodyka wymienia je jako problem wyłącznie upraw prowadzonych w gruncie, nie w substratach.