Papryka (uprawa gruntowa)

Capsicum annuum warzywo

Co zrobić w październiku

Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin.
Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni.
Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc
Strząsaj wciornastki na jasną płytkę
Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki
Miny w liściach — świtka i miniarka
Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni.
Po sezonie usuń resztki roślin i przekop glebę Niemal wszyscy sprawcy chorób papryki zimują w resztkach roślin: szara pleśń i zgnilizna twardzikowa, antraknoza i korkowatość korzeni, werticilioza, fuzarioza, fytoftoroza, bakteryjna cętkowatość i mokra zgnilizna; wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości przeżywają w resztkach w glebie do następnej uprawy. W resztkach zimują też samice wciornastka.
Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby

Pielęgnacja

Siew Wysiew pod osłony

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Wymagania

Stanowisko	słońce
Wysokość	30 cm–1,1 m
Szerokość	15 cm–30 cm
Odczyn	kwaśna, lekko kwaśna, obojętna, zasadowa

Kalendarz zabiegów

Kwiecień	Nie sadź papryki po psiankowatych i na mokrym stanowisku Większość chorób papryki w gruncie wywołują patogeny glebowe, które przeżywają latami: sklerocja antraknozy korzeni do 8 lat, oospory fytoftorozy kilkanaście lat, mikrosklerocja werticiliozy i rizoktoniozy wiele lat, a zakażenie werticiliozą i fuzariozą sięga do 1 m w głąb. Pomidor i ziemniak są żywicielami antraknozy korzeni. Zacznij od certyfikowanych, zaprawionych nasion Wirusy łagodnej pstrości i mozaiki tytoniu wchodzą do uprawy głównie z nasionami — z owoców porażonych łagodną pstrością nawet wszystkie nasiona mogą nieść wirusa, a straty sięgają 20–30%. Z nasionami przenoszą się też bakteryjna cętkowatość i sprawcy zgorzeli siewek. Od siewu co 3–4 dni oglądaj siewki Na przełomie kwietnia i maja zbadaj glebę na guzaka
Maj	Nie sadź papryki po psiankowatych i na mokrym stanowisku Większość chorób papryki w gruncie wywołują patogeny glebowe, które przeżywają latami: sklerocja antraknozy korzeni do 8 lat, oospory fytoftorozy kilkanaście lat, mikrosklerocja werticiliozy i rizoktoniozy wiele lat, a zakażenie werticiliozą i fuzariozą sięga do 1 m w głąb. Pomidor i ziemniak są żywicielami antraknozy korzeni. Sadź po 15 maja, do gleby ogrzanej do co najmniej 14 °C Papryka ginie przy 0 °C. W glebie chłodniejszej niż 14–15 °C korzenie przestają prawidłowo pobierać wodę i składniki, więc roślina zrzuca kwiaty i zawiązki, a poniżej 10 °C w ogóle staje we wzroście. Wzrost zatrzymuje też powietrze chłodniejsze niż 14 °C. Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Od siewu co 3–4 dni oglądaj siewki Na przełomie kwietnia i maja zbadaj glebę na guzaka Przed sadzeniem sprawdź glebę na pędraki Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby
Czerwiec	Sadź po 15 maja, do gleby ogrzanej do co najmniej 14 °C Papryka ginie przy 0 °C. W glebie chłodniejszej niż 14–15 °C korzenie przestają prawidłowo pobierać wodę i składniki, więc roślina zrzuca kwiaty i zawiązki, a poniżej 10 °C w ogóle staje we wzroście. Wzrost zatrzymuje też powietrze chłodniejsze niż 14 °C. Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Wilgotno i duże wahania temperatury — zgnilizna twardzikowa Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Od siewu co 3–4 dni oglądaj siewki Przed sadzeniem sprawdź glebę na pędraki W czerwcu wypatruj chrząszczy ogrodnicy W czerwcu licz zmieniki w zewnętrznych rzędach Latem szukaj gąsienic na liściach Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby
Lipiec	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 1–2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa to nie choroba zakaźna, tylko niedobór wapnia w owocu: brunatne plamy na boku lub wierzchołku młodych owoców, suche przy niskiej wilgotności, rozmiękłe przy wysokiej. Sprzyjają jej przesuszenie i zalanie gleby na przemian, zbyt zimna (poniżej 16 °C) albo zbyt ciepła (powyżej 24 °C) gleba, zbyt kwaśny odczyn oraz nadmiar azotu, potasu lub magnezu. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Wilgotno i duże wahania temperatury — zgnilizna twardzikowa Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Latem szukaj gąsienic na liściach Od lipca sprawdzaj owoce na słonecznicę Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby
Sierpień	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 1–2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa to nie choroba zakaźna, tylko niedobór wapnia w owocu: brunatne plamy na boku lub wierzchołku młodych owoców, suche przy niskiej wilgotności, rozmiękłe przy wysokiej. Sprzyjają jej przesuszenie i zalanie gleby na przemian, zbyt zimna (poniżej 16 °C) albo zbyt ciepła (powyżej 24 °C) gleba, zbyt kwaśny odczyn oraz nadmiar azotu, potasu lub magnezu. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Wilgotno i duże wahania temperatury — zgnilizna twardzikowa Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Zbieraj owoce suche i nieuszkodzone Mokra zgnilizna bakteryjna atakuje owoce zwłaszcza w czasie zbioru i przechowywania: rozwija się przy 23–30 °C, wnika przez naturalne otwory, a owoc gnije w 3–5 dni. Od połowy sierpnia znów licz zmieniki Latem szukaj gąsienic na liściach Od lipca sprawdzaj owoce na słonecznicę Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby
Wrzesień	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Od pierwszych zawiązków dokarmiaj wapniem co 1–2 tygodnie Sucha zgnilizna wierzchołkowa to nie choroba zakaźna, tylko niedobór wapnia w owocu: brunatne plamy na boku lub wierzchołku młodych owoców, suche przy niskiej wilgotności, rozmiękłe przy wysokiej. Sprzyjają jej przesuszenie i zalanie gleby na przemian, zbyt zimna (poniżej 16 °C) albo zbyt ciepła (powyżej 24 °C) gleba, zbyt kwaśny odczyn oraz nadmiar azotu, potasu lub magnezu. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Chłodno i bardzo wilgotno — szara pleśń Wilgotno i duże wahania temperatury — zgnilizna twardzikowa Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Zbieraj owoce suche i nieuszkodzone Mokra zgnilizna bakteryjna atakuje owoce zwłaszcza w czasie zbioru i przechowywania: rozwija się przy 23–30 °C, wnika przez naturalne otwory, a owoc gnije w 3–5 dni. Po sezonie usuń resztki roślin i przekop glebę Niemal wszyscy sprawcy chorób papryki zimują w resztkach roślin: szara pleśń i zgnilizna twardzikowa, antraknoza i korkowatość korzeni, werticilioza, fuzarioza, fytoftoroza, bakteryjna cętkowatość i mokra zgnilizna; wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości przeżywają w resztkach w glebie do następnej uprawy. W resztkach zimują też samice wciornastka. Od połowy sierpnia znów licz zmieniki Od lipca sprawdzaj owoce na słonecznicę Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby
Październik	Wirusy papryki roznosisz własnymi rękami Wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości są bardzo trwałe i przenoszą się z sokiem chorych roślin podczas zwykłych prac pielęgnacyjnych; w resztkach roślin w glebie przetrwają do następnego sezonu. Bakteryjna cętkowatość wnika przez rany po pracach pielęgnacyjnych i ocieraniu się roślin. Pleń chwasty na grządce i wokół niej Chwasty są rezerwuarem wirusów brązowej plamistości i mozaiki ogórka, rozwijają się na nich mszyce i przędziorek, a bakterie cętkowatości żyją na ich powierzchni. Zachwaszczenie zmniejsza też przewiewność, co sprzyja szarej pleśni. Co tydzień szukaj pierwszych kolonii mszyc Strząsaj wciornastki na jasną płytkę Co tydzień oglądaj spody liści na przędziorki Miny w liściach — świtka i miniarka Usuwaj chore i więdnące rośliny od ręki Na wirusy nie ma środków — ograniczyć je można tylko usuwając chore rośliny, zanim wirus przejdzie na sąsiednie. Wczesne usuwanie więdnących roślin ogranicza choroby glebowe: werticiliozę, fuzariozę, rizoktoniozę, fytoftorozę, antraknozę i korkowatość korzeni. Po sezonie usuń resztki roślin i przekop glebę Niemal wszyscy sprawcy chorób papryki zimują w resztkach roślin: szara pleśń i zgnilizna twardzikowa, antraknoza i korkowatość korzeni, werticilioza, fuzarioza, fytoftoroza, bakteryjna cętkowatość i mokra zgnilizna; wirusy mozaiki tytoniu i łagodnej pstrości przeżywają w resztkach w glebie do następnej uprawy. W resztkach zimują też samice wciornastka. Raz w tygodniu przeglądaj rośliny na choroby

Zależne od pogody i obserwacji

Podlewaj równo i pod korzeń Duże, krótkotrwałe wahania wilgotności gleby i powietrza powodują pękanie owoców i ordzawienia skórki, a przemienne okresy suszy i zalania — niedobór wapnia w owocach, czyli suchą zgniliznę wierzchołkową. Z kolei nadmiernie mokra gleba sprzyja zgorzeli siewek, rizoktoniozie, fuzariozie i fytoftorozie.
Okno pogodowe na zabieg

Choroby

Mozaika tytoniu na papryce (TMV) Tobacco mosaic virus — Mozaika na liściach i zahamowanie wzrostu; niektóre szczepy zniekształcają blaszki i dają nekrotyczne smugi na łodygach. Owoców jest mniej, bywają na nich nekrotyczne plamy. Objawy nasilają się wiosną i późną jesienią; łatwo je pomylić z łagodną pstrością.
Mozaika ogórka na papryce (CMV) Cucumber mosaic virus — Żółta mozaika na liściach, zmniejszone blaszki i zahamowany wzrost; na liściach bywają nieregularne szare lub nekrotyczne plamy. Owoce są mniejsze, zniekształcone, z brunatnymi lub żółtozielonymi pierścieniowymi plamami.
Łagodna pstrość papryki (PMMoV) Pepper mild mottle virus — Na najmłodszych liściach nieregularne, jasno- i ciemnozielone plamy; liście mogą opadać, rośliny słabiej rosną i zamierają. Owoce są mniejsze, cętkowane, zniekształcone, z zapadniętymi nekrotycznymi plamami. Objawy na liściach są na początku sezonu łagodne, więc chorobę widać zwykle dopiero na owocach przed zbiorem.
Brązowa plamistość liści pomidora na papryce (TSWV) Tomato spotted wilt virus — Chlorotyczne i nekrotyczne plamy na liściach, zniekształcone liście i wierzchołki, u niektórych szczepów nekrozy wierzchołków pędów. Na owocach nekrotyczne plamy lub żółte pierścienie; rośliny słabo zawiązują owoce.
Bakteryjna cętkowatość papryki Pseudomonas syringae pv. tomato — Już na liścieniach i pierwszych liściach drobne, wodniste plamki, które brunatnieją i zamierają. Na łodygach, ogonkach, szypułkach i działkach kielicha czarne, wydłużone plamy; przy silnym wystąpieniu liście i kwiaty przedwcześnie opadają. Na owocach drobne nekrotyczne kropki, często z intensywniej zieloną otoczką.
Mokra zgnilizna bakteryjna Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum — Na mięsistych częściach wodniste plamki, które szybko rosną w głąb; skórka pęka, tkanka mięknie i wycieka śluz, brązowiejący na powietrzu, aż ścianka owocu się rozrywa. Z czasem pojawia się zapach zgnilizny. Przy długotrwale wilgotnej pogodzie gnije też podstawa łodygi — najpierw wodnista, potem czernieje i wysycha, a roślina więdnie. Choroba rozwija się w 3–5 dni, szczególnie w czasie zbioru i przechowywania.
Szara pleśń Botrytis cinerea — Na liściach, łodygach, kwiatach i owocach wodniste, szarobrunatne, szybko rosnące plamy; w wilgoci pokrywają się obfitym, szarobeżowym, pylącym nalotem, a w suchą pogodę zasychają. Owoce gniją mokrą zgnilizną. U siewek choroba powoduje zgorzel; dolne liście stykające się z ziemią często ulegają zakażeniu.
Zgnilizna twardzikowa Sclerotinia sclerotiorum — Wodniste, nekrotyczne plamy mokrej zgnilizny, które w wilgoci pokrywają się białą, obfitą, watowatą grzybnią z czarnymi sklerocjami; sklerocja tworzą się też wewnątrz pędów. Rośliny szybko więdną i zamierają; największe straty w okresie dojrzewania owoców. U siewek powoduje zgorzel.
Werticilioza papryki Verticillium dahliae — Choroba naczyniowa o długim okresie inkubacji — objawy zwykle tuż przed zbiorami albo w pełni owocowania. Rośliny najpierw więdną przejściowo, potem trwale, często tylko z jednej strony; liście od dołu żółkną, więdną i opadają, na brzegach i między nerwami suche, brunatniejące nekrozy. Owoce są drobne. Na przekroju pędu i ogonków brązowe wiązki przewodzące.
Korkowatość korzeni papryki Pyrenochaeta lycopersici — Na częściach nadziemnych brak charakterystycznych objawów; rośliny z silnie porażonymi korzeniami słabiej rosną, więdną i zawiązują mniejsze owoce. Na korzeniach dwa typy objawów: brunatnienie i zamieranie najdrobniejszych korzeni bocznych oraz brunatne, napęczniałe, bruzdowane i popękane korzenie szkieletowe. Często występuje razem z antraknozą korzeni.
Antraknoza korzeni papryki Colletotrichum coccodes — Chorobie nie towarzyszą charakterystyczne objawy nadziemne; w silnie zakażonej glebie rośliny rosną wolniej, więdną, a owoce są wyraźnie mniejsze. Korzenie brunatnieją na odcinkach lub na całej długości, kora łatwo zsuwa się z kremowego walca środkowego, a w niej widać drobne, czarne sklerocja. Często towarzyszy jej korkowatość korzeni.
Fytoftoroza papryki (zgnilizna korzeni i podstawy pędu) Phytophthora capsici, P. cryptogea, P. nicotianae var. nicotianae i inne Phytophthora spp. — Rośliny przestają rosnąć, silnie więdną i żółkną. U podstawy pędu tuż nad ziemią ciemnozielone, wodniste plamy, które brązowieją i wysychają; zgnilizna sięga około 5 cm w górę i obejmuje cały obwód pędu, a korzenie są zgniłe i rozpadają się przy wyciąganiu. Na owocach szybko rosnące gnilne plamy, w wilgoci z białym nalotem; na liściach suche, szybko powiększające się nekrozy. Wiązki przewodzące nie brązowieją (odróżnia to fytoftorozę od werticiliozy i fuzariozy naczyniowej).
Zgorzel siewek Phytophthora spp., Pythium spp., Botrytis spp., Fusarium spp., Rhizoctonia spp., Alternaria spp. — Zgorzel przedwschodowa — kiełki zamierają, zanim wyjdą nad ziemię. Zgorzel powschodowa — siewki pojedynczo lub placami słabo rosną, żółkną, więdną i zamierają, a szyjka korzeniowa brunatnieje i przewęża się. Zamieranie siewek z powodu zasolenia podłoża bywa z nią mylone.
Rizoktonioza papryki Rhizoctonia solani — U podstawy pędu, przy powierzchni gleby lub tuż pod nią, ciemnobrunatny, nekrotyczny pierścień; łodyga w tym miejscu jest przewężona, a korzenie gniją. Główna przyczyna zgorzeli powschodowej — młode rośliny mogą zamrzeć szybko i całkowicie. Łatwo pomylić z fytoftorozą i fuzariozą.
Fuzarioza papryki Fusarium oxysporum, Fusarium solani — Dwa typy objawów. Zgnilizna podstawy pędu i korzeni (F. solani): brązowienie tkanek u podstawy pędu, zniszczone korzenie, rośliny słabo rosną, więdną i żółkną — najczęściej we wcześniejszych fazach. Fuzarioza naczyniowa (F. oxysporum): najpierw więdną dolne liście, potem cała roślina, a na przekroju pędu wiązki są silnie zbrunatniałe; przy F. oxysporum f. sp. radicis-lycopersici suche, ciemnobrązowe wżery tuż nad ziemią. Rośliny zamierają zwykle po rozpoczęciu zbiorów.

Szkodniki

Mszyce (głównie brzoskwiniowa) Myzus persicae, Macrosiphum euphorbiae, Aulacorthum solani, Neomyzus circumflexus — Kolonie na wierzchołkach pędów i liściach; liście żółkną i się zniekształcają, rośliny słabiej rosną, a na spadzi rozwijają się grzyby sadzakowe, co obniża plon i jego jakość. Mszyce przenoszą wirusa mozaiki ogórka.
Wciornastek tytoniowiec Thrips tabaci — Dorosłe żerują w kwiatach, larwy w kwiatach, na liściach i owocach. Na górnej stronie liści drobne, srebrzystobiałe plamki, najpierw wzdłuż nerwów; liście i zawiązki się zniekształcają. Na owocach lekko wklęsłe plamki, skórka korkowacieje, widać drobne smoliste grudki odchodów. Wciornastki przenoszą wirusa brązowej plamistości.
Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Na górnej stronie liści jasne punkty, które się zlewają; liść między nerwami żółknie, brunatnieje i zamiera. Przy dużej liczebności pajęczyna, uszkodzone pąki i kwiaty, zniekształcone młode owoce, a skórka starszych odbarwia się i korkowacieje.
Zmienik lucernowiec Lygus rugulipennis — Dorosłe i larwy nakłuwają liście, pąki, kwiaty, zawiązki i owoce; w miejscach nakłuć tkanka liści korkowacieje i wykrusza się, pąki opadają. Na zielonych owocach średnicy powyżej 5 cm ciemne punkty z jasną, kilkumilimetrową otoczką, która zostaje jasna po wybarwieniu.
Guzak północny Meloidogyne hapla — Nicień żerujący w korzeniach: poniżej szyjki korzeniowej korzenie włośnikowe tworzą „brodę”, a na korzeniach bocznych kuliste wyrośla do 1 cm; korzenie są skrócone i gniją. W suszy silnie porażone rośliny więdną, żółkną i gubią liście.
Ogrodnica niszczylistka Phyllopertha horticola — Chrząszcze wygryzają duże, nieregularne dziury w liściach między nerwami; larwy (pędraki) żerują w glebie na korzeniach, głównie traw.
Świtka wielożerna (miniarka ogrodówka) Chromatomyia horticola — Larwy drążą w liściach białe, wąskie, długie i kręte miny z luźnymi czarnymi ziarenkami odchodów; na końcu miny bywa bobówka.
Miniarka powszechnianka Liriomyza strigata — Larwy drążą miny tuż pod skórką liścia — pojedyncza mina biegnie wzdłuż nerwu głównego i rozgałęzia się ku nerwom bocznym, z nitkowatymi odchodami w środku.
Błyszczka jarzynówka Autographa gamma — Gąsienice wygryzają w liściach nieregularne otwory, a przy masowym pojawie ogałacają rośliny. Zwykle występuje nielicznie, groźne są masowe pojawy co kilkanaście lat.
Piętnówka kapustnica Mamestra brassicae — Gąsienice wygryzają w liściach duże, okrągłe dziury, zostawiając brzegi i nerwy.
Słonecznica orężówka Helicoverpa armigera — Gąsienice żerują na zawiązkach i owocach: młode wyjadają skórkę i wgryzają się w miąższ, starsze od razu wchodzą do środka, zostawiając jedną lub kilka dziur i zanieczyszczając miąższ odchodami. Uszkodzone owoce szybko gniją i opadają. W poradniku z 2018 r. wymieniona jako organizm kwarantannowy z listy EPPO A2.

Dane o tej roślinie pochodzą z: Extension Gardener Plant Toolbox, GRIN Taxonomy, Seed Germination Theory and Practice (1993). Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.