Wierzba ozdobna szczepiona na pniu

Salix spp. roślina ozdobna

Co zrobić we wrześniu

Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona.
Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach.
Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki
Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu
Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy
Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek
Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot

Pielęgnacja

Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Kalendarz zabiegów

Styczeń	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.
Luty	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.
Marzec	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Przytnij koronę wiosną po posadzeniu, nie zostawiaj jej nietkniętej DODR ostrzega, że rośliny nieprzycięte po posadzeniu gorzej się przyjmują, bo wiosną na pędach rozwija się zbyt dużo pączków w stosunku do korzeni, które muszą je wyżywić. Drzewko posadzone jesienią tnie się dopiero wiosną, gdy minie obawa przymrozków. Silne cięcie korony po przekwitnięciu kotków — najważniejszy zabieg roku To jest zabieg, od którego zależy wszystko inne. DODR pisze o wierzbie piennej wprost: wymaga silnego cięcia wiosną, po przekwitnięciu kotków, ale przed rozwojem liści; tnie się zeszłoroczny przyrost, pozostawiając po kilka pąków u nasady pędów. Nieciętej wierzbie na pniu korona z roku na rok gęstnieje i wydłuża się w cienkie, długie witki, traci kształt i zaczyna się rozłamywać, a u odmian barwolistnych blednie efekt ozdobny, bo najsilniej wybarwiają się młode przyrosty (ta część uzasadnienia to interpolacja — źródła podają sam zabieg, nie jego skutki). Wierzby są bardzo żywotne i odrastają po cięciu znacznie chętniej niż większość krzewów ozdobnych. Wczesną wiosną sprawdź szczeliny kory i łuski pąków na jaja przędziorka
Kwiecień	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Przytnij koronę wiosną po posadzeniu, nie zostawiaj jej nietkniętej DODR ostrzega, że rośliny nieprzycięte po posadzeniu gorzej się przyjmują, bo wiosną na pędach rozwija się zbyt dużo pączków w stosunku do korzeni, które muszą je wyżywić. Drzewko posadzone jesienią tnie się dopiero wiosną, gdy minie obawa przymrozków. Silne cięcie korony po przekwitnięciu kotków — najważniejszy zabieg roku To jest zabieg, od którego zależy wszystko inne. DODR pisze o wierzbie piennej wprost: wymaga silnego cięcia wiosną, po przekwitnięciu kotków, ale przed rozwojem liści; tnie się zeszłoroczny przyrost, pozostawiając po kilka pąków u nasady pędów. Nieciętej wierzbie na pniu korona z roku na rok gęstnieje i wydłuża się w cienkie, długie witki, traci kształt i zaczyna się rozłamywać, a u odmian barwolistnych blednie efekt ozdobny, bo najsilniej wybarwiają się młode przyrosty (ta część uzasadnienia to interpolacja — źródła podają sam zabieg, nie jego skutki). Wierzby są bardzo żywotne i odrastają po cięciu znacznie chętniej niż większość krzewów ozdobnych. Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Wyściółkuj miejsce pod koroną Metodyka zaleca ściółkowanie jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy — a te w nasadzeniach roślin ozdobnych są wprost odradzane z uwagi na brak selektywności dostępnych preparatów. Mniej chwastów pod drzewkiem to też mniejsza wilgotność wokół rośliny (czyli słabsze plamistości) i mniej kryjówek dla szkodników glebowych. Nawoź oszczędnie — przenawożenie azotem karmi mączniaka Program ochrony wymienia „nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem” jako jedną z czterech niechemicznych metod ograniczania mączniaka prawdziwego. Nadmiar azotu daje bujne, miękkie, wodniste przyrosty, które są łatwym łupem dla grzyba, a u wierzby — rośliny i tak bardzo szybko rosnącej — jest wyjątkowo łatwy do przedawkowania. Wczesną wiosną sprawdź szczeliny kory i łuski pąków na jaja przędziorka Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Maj	Posadź wierzbę pienną w słońcu, z dala od lasu i po właściwym przedplonie Program ochrony wymienia zacienienie wprost jako czynnik sprzyjający mączniakowi prawdziwemu („nie sadzić roślin w miejscach zacienionych”), a metodyka dla ogrodów przydomowych dokłada trzy zasady, które ograniczają presję szkodników bez żadnej chemii: nie sadzić roślin ozdobnych od strony lasu i zadrzewień miejskich, nie sadzić drzew i krzewów po trawniku ani po wieloletnich bobowatych, a przed sadzeniem sprawdzić glebę na obecność pędraków, drutowców, rolnic i larw opuchlaków. Wybór miejsca to jedyna decyzja, której później nie da się cofnąć. Nowo posadzone drzewko podlewaj regularnie przez pierwszy sezon Metodyka wskazuje, że przy niedoborze wody wiosną i latem brązowieją i zasychają brzegi liści — u świeżo posadzonej rośliny, która nie odbudowała jeszcze systemu korzeniowego, dzieje się to najszybciej. Wierzba jest gatunkiem wodolubnym, a drzewko na pniu ma dużą koronę przy małej bryle korzeniowej. Przytnij koronę wiosną po posadzeniu, nie zostawiaj jej nietkniętej DODR ostrzega, że rośliny nieprzycięte po posadzeniu gorzej się przyjmują, bo wiosną na pędach rozwija się zbyt dużo pączków w stosunku do korzeni, które muszą je wyżywić. Drzewko posadzone jesienią tnie się dopiero wiosną, gdy minie obawa przymrozków. Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Wyściółkuj miejsce pod koroną Metodyka zaleca ściółkowanie jako sposób na ograniczenie rozwoju chwastów bez sięgania po herbicydy — a te w nasadzeniach roślin ozdobnych są wprost odradzane z uwagi na brak selektywności dostępnych preparatów. Mniej chwastów pod drzewkiem to też mniejsza wilgotność wokół rośliny (czyli słabsze plamistości) i mniej kryjówek dla szkodników glebowych. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Nawoź oszczędnie — przenawożenie azotem karmi mączniaka Program ochrony wymienia „nie dopuszczać do przenawożenia roślin azotem” jako jedną z czterech niechemicznych metod ograniczania mączniaka prawdziwego. Nadmiar azotu daje bujne, miękkie, wodniste przyrosty, które są łatwym łupem dla grzyba, a u wierzby — rośliny i tak bardzo szybko rosnącej — jest wyjątkowo łatwy do przedawkowania. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Czerwiec	Odmiany barwolistne skracaj także latem — do połowy sierpnia DODR podaje, że silnie rosnące odmiany barwolistne można przycinać kilkakrotnie w ciągu lata, skracając wyrastające pędy do połowy. Ma to sens przede wszystkim u odmian typu 'Hakuro-nishiki': każde cięcie wypuszcza nową falę młodych, najmocniej wybarwionych przyrostów. Granica połowy sierpnia pochodzi z broszury PZD (rozdział o żywopłotach): po tym terminie młode pędy mogą przed zimą nie zdrewnieć i przemarznąć. Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Lipiec	Odmiany barwolistne skracaj także latem — do połowy sierpnia DODR podaje, że silnie rosnące odmiany barwolistne można przycinać kilkakrotnie w ciągu lata, skracając wyrastające pędy do połowy. Ma to sens przede wszystkim u odmian typu 'Hakuro-nishiki': każde cięcie wypuszcza nową falę młodych, najmocniej wybarwionych przyrostów. Granica połowy sierpnia pochodzi z broszury PZD (rozdział o żywopłotach): po tym terminie młode pędy mogą przed zimą nie zdrewnieć i przemarznąć. Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Odchwaszczaj ręcznie — herbicydy pod ozdobnymi odpadają Metodyka stawia sprawę jasno: chwasty w ogrodzie usuwa się regularnie ręcznie i ogranicza ściółkowaniem, a stosowanie herbicydów w nasadzeniach roślin ozdobnych jest niewskazane, bo dostępne preparaty nie są selektywne i uszkodzą to, co chcesz chronić. Silne zachwaszczenie, zwłaszcza perzem, sprzyja też szkodnikom glebowym. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Gromady larw na liściach — brzęczak wierzbowy Zwinięte liście na czubkach pędów — niekreślanka wierzbówka Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot Ciepło (18–21°C) i częsty deszcz — warunki dla rdzy wierzby Ciepły deszcz w okolicach 20–24°C — czas plamistości liści
Sierpień	Odmiany barwolistne skracaj także latem — do połowy sierpnia DODR podaje, że silnie rosnące odmiany barwolistne można przycinać kilkakrotnie w ciągu lata, skracając wyrastające pędy do połowy. Ma to sens przede wszystkim u odmian typu 'Hakuro-nishiki': każde cięcie wypuszcza nową falę młodych, najmocniej wybarwionych przyrostów. Granica połowy sierpnia pochodzi z broszury PZD (rozdział o żywopłotach): po tym terminie młode pędy mogą przed zimą nie zdrewnieć i przemarznąć. Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Wrzesień	Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Podlewaj pod drzewko, nigdy po liściach Program ochrony powtarza to zalecenie przy trzech chorobach naraz — parchu, plamistości liści i pędów oraz mączniaku prawdziwym: „w czasie podlewania strumień wody kierować bezpośrednio do podłoża”. Powód jest prosty: zarodniki plamistości roznoszą się z kroplami rozpryskującej się wody, a rośliny zwilżone i pozostawione mokre na noc łatwiej ulegają zakażeniu. Metodyka dodaje drugą pułapkę — zwilżanie roślin w ciągu dnia przy intensywnym słońcu poparza liście i młode pędy, szczególnie u odmian o barwnych liściach. Przez cały sezon oglądaj liście na mozaikowate plamki Szukaj kolonii mszyc — na liściach, wierzchołkach pędów i na pniu Raz w tygodniu przejrzyj liście na ślady żerowania chrząszczy Od pierwszych dni maja co tydzień oglądaj pień — krytoryjek Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Październik	Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Jesienią zgrab i zniszcz opadłe liście — tam zimują patogeny To najskuteczniejszy zabieg profilaktyczny w całym rekordzie i jedyny, który program ochrony podaje przy trzech chorobach naraz. Przy parchu wierzby i plamistości liści: „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować”. Przy rdzy: usuwać i niszczyć liście i resztki roślinne, na których może zimować grzyb. Metodyka dopowiada to samo o plamistościach i rdzach oraz zaleca przekopanie gleby przed zimą i pozostawienie jej bez zagrabiania. Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Listopad	Wycinaj „dziczki” spod miejsca szczepienia — podkładka zagłuszy odmianę Broszura PZD wymienia wierzby wśród roślin, u których to najczęstszy problem: odrosty, potocznie zwane dziczkami, rosną intensywniej niż pędy odmiany szlachetnej i nieusunięte w porę mogą ją nawet całkowicie zagłuszyć. U formy szczepionej na pniu widać to jak na dłoni — z pnia i od ziemi wychodzą pędy o zupełnie innych liściach niż korona. Jesienią zgrab i zniszcz opadłe liście — tam zimują patogeny To najskuteczniejszy zabieg profilaktyczny w całym rekordzie i jedyny, który program ochrony podaje przy trzech chorobach naraz. Przy parchu wierzby i plamistości liści: „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować”. Przy rdzy: usuwać i niszczyć liście i resztki roślinne, na których może zimować grzyb. Metodyka dopowiada to samo o plamistościach i rdzach oraz zaleca przekopanie gleby przed zimą i pozostawienie jej bez zagrabiania. Co dwa tygodnie przejrzyj liście na plamy, rdzawe skupienia i biały nalot
Grudzień	Zadbaj o sprzymierzeńców — sikory, biedronki i dzikie zapylacze Metodyka poświęca temu osobny rozdział i stawia tezę, która pasuje do wierzby jak ulał: stwierdzenie szkodnika na roślinie w wielu przypadkach nie oznacza konieczności podjęcia walki, bo na działkach mamy wielu sprzymierzeńców. Wierzba jest przy tym jednym z pierwszych wiosennych pożytków dla pszczół — kwitnie, gdy niewiele innego kwitnie.

Zależne od pogody i obserwacji

Wycinaj zamierające pędy poniżej miejsca nekrozy Program ochrony podaje to jako podstawową metodę niechemiczną przy zamieraniu wstecznym pędów i antraknozie: systematycznie wycinać chore pędy poniżej miejsca nekrozy oraz usuwać i niszczyć resztki roślin. Wycięcie pędu w miejscu nekrozy zostawia w koronie żywą grzybnię i zabieg nic nie daje.
W suszy podlej wierzbę obficie — to gatunek wodolubny Metodyka wskazuje, że wiosną i latem przy niedoborze wody brązowieją i zasychają brzegi liści. U wierzby, gatunku naturalnie związanego z siedliskami wilgotnymi, susza odbija się na wyglądzie szybciej niż u większości krzewów ozdobnych, a u odmian barwolistnych najpierw traci się to, dla czego się je sadzi — świeże, jasne przyrosty.
Przędziorek: zacznij od preparatu o działaniu mechanicznym
Mszyce: zabieg po wykryciu pierwszych kolonii, środkiem łagodnym
Silne żerowanie chrząszczy — zabieg preparatem z azadyrachtyną
Drzewko zasiedlone przez larwy krytoryjka trzeba usunąć Program nie zostawia tu pola do interpretacji: nie ma zarejestrowanych preparatów, a drzewka zasiedlone przez larwy należy usuwać, żeby zapobiec rozprzestrzenianiu się szkodnika. Larwy żerują wewnątrz pnia, więc żaden oprysk do nich nie dotrze, a osłabiony pień i tak złamie się pod ciężarem korony.
Liczne gąsienice: preparat bakteryjny, koniecznie na młode stadia
Czerwone narośla na liściach — zwykle nic nie trzeba robić
Biały nalot na młodych liściach — mączniak prawdziwy

Choroby

Parch wierzby Venturia saliciperda — Źródła nie opisują objawów parcha na wierzbie — program ochrony wymienia chorobę jako pierwszą, ale podaje wyłącznie nazwę, sprawcę i tabelę środków, a metodyka dla ogrodów przydomowych zna parcha jabłoni i gruszy, nie wierzby. Z zalecenia „jesienią niszczyć opadłe liście, na których patogeny mogą zimować” wynika typowy dla rodzaju Venturia cykl: zimowanie na opadłych liściach i wiosenna infekcja pierwotna nowo rozwijających się liści, a w sezonie rozprzestrzenianie zarodnikami konidialnymi z kroplami wody podczas opadów i podlewania. Objawy na liściach i młodych pędach mają postać ciemniejących plam i zamierania porażonych fragmentów. Program traktuje parcha wierzby łącznie z plamistością liści i pędów — obie choroby mają w tabeli jeden wspólny zestaw zaleceń.
Plamistość liści i pędów wierzby Drepanopeziza sphaeroides — Na liściach pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające, czasem z ciemniejszą obwódką szerokości 1–2 mm; w miarę wzrostu blaszki martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu liście żółkną, brązowieją i masowo opadają, a na powierzchni obumarłych tkanek pojawiają się zarodniki grzyba. Opis pochodzi z ogólnego rozdziału metodyki o plamistościach liści — żadne ze źródeł nie opisuje objawów Drepanopeziza sphaeroides na wierzbie osobno. Zmiany obejmują także pędy, co odróżnia tę chorobę od zwykłych plamistości liściowych.
Rdza wierzby Melampsora epitea — Na górnej stronie liści liczne, okrągłe, żółte lub pomarańczowe plamy, a od spodu, w miejscu plam, pomarańczowe lub ciemnobrązowe wypukłe skupienia zarodników. Silnie porażone liście zasychają i przedwcześnie opadają. Opis z ogólnego rozdziału metodyki o rdzach roślin ozdobnych; szczegółów cyklu Melampsora epitea na wierzbie żadne z użytych źródeł nie podaje.
Mączniak prawdziwy wierzby Uncinula adunca — Biały, mączysty nalot grzybni i zarodnikowania na powierzchni młodych liści i pędów. Początkowo pojedyncze plamy nalotu na blaszce liściowej, które w ciągu kilku dni pokrywają całą powierzchnię najmłodszych liści i pędów. Na grzybni tworzą się bardzo liczne, okrągłe, drobne, jasnobrązowe, a następnie czarne otocznie. Wzrost porażonych roślin jest zahamowany, a silnie porażone liście i pędy zamierają. Opis z ogólnego rozdziału metodyki o mączniakach prawdziwych.
Zamieranie wsteczne pędów Cryptodiaporthe salicella — Program ochrony podaje wyłącznie nazwę choroby, sprawcę i zalecenie „systematycznie wycinać chore pędy poniżej miejsca nekrozy” — z czego wynika obraz typowy dla zamierania wstecznego: pęd zamiera od wierzchołka w dół, na korze powstaje nekroza, a tkanka powyżej obumarłego odcinka zasycha. Objawów na wierzbie nie opisuje żadne z użytych źródeł. U formy szczepionej na pniu choroba jest groźna dlatego, że zamierające pędy tworzą trwałe dziury w koronie, których roślina już nie zabuduje symetrycznie.
Antraknoza wierzby Glomerella cingulata — Program ochrony traktuje antraknozę łącznie z zamieraniem wstecznym pędów — jeden wiersz tabeli, te same metody niechemiczne, ten sam zestaw środków — i nie podaje ani objawów, ani warunków rozwoju. Ogólnie u antraknoz na obumarłych tkankach tworzą się acerwulusy, czyli czarne skupienia zarodnikowania, a zarodniki roznoszą się z kroplami wody; tego szczegółu nie da się jednak potwierdzić dla Glomerella cingulata na wierzbie z użytych źródeł.

Szkodniki

Przędziorek wierzbowiec Schizotetranychus schizopus — Na liściach pojawiają się mozaikowate drobne plamy (metodyka IO: „mozaikowate przebarwianie liści”), przy silnym zasiedleniu blaszki matowieją i zasychają. Roztocze żerują głównie na spodniej stronie liści. Jaja zimowe składane są w szczelinach kory i pod łuskami pąków. Program ochrony nie podaje biologii ani liczby pokoleń.
Mszyce wierzbowe (pospolita, wierzbowo-korowa, pniowa, wierzbowo-marchwiowa) Aphis farinosa, Tuberolachnus salignus, Pterocomma salicis, Cavariella aegopodii — Kolonie na liściach i wierzchołkach pędów (mszyca wierzbowa pospolita, wierzbowo-marchwiowa) albo na zdrewniałych pędach i pniu (mszyca wierzbowo-korowa i wierzbowa pniowa). Metodyka IO opisuje uszkodzenia jako skręcanie liści i zanieczyszczenie rosą miodową. Osobniki mszycy wierzbowo-korowej pokryte są dodatkowo woskowym pudrem, przez co kolonia na korze wygląda jak szary nalot.
Łozówka złotawka Crepidodera aurata — Chrząszcz z rodziny stonkowatych. Metodyka IO opisuje uszkodzenia jako zeskrobywanie miękiszu i wygryzanie nieregularnych dziur w liściach; żerują zarówno chrząszcze, jak i larwy. Uszkodzenia są czysto estetyczne, ale przy licznym pojawie potrafią zniekształcić wygląd całej korony małego drzewka.
Rynnica topolowa, rynnica wierzbowa i jątrewki Chrysomela populi, Chrysomela saliceti, Phratora spp. — Chrząszcze z rodziny stonkowatych, wymienione w programie ochrony wierzby w jednym wierszu z łozówką złotawką i z tym samym zaleceniem lustracji. Program nie opisuje ich uszkodzeń osobno; żerują chrząszcze i larwy na liściach, larwy rynnic gromadnie. Metodyka IO tych gatunków dla wierzby nie wymienia.
Krytoryjek olszowiec Cryptorhynchus lapathi — Ryjkowiec, którego larwy drążą korytarze w pniu (metodyka IO). Objaw rozpoznawczy podany w programie: zwisające woreczki utworzone z trocin i odchodów larw, które przygotowują się do przepoczwarczenia. Dla wierzby szczepionej na pniu jest to szkodnik najgroźniejszy z możliwych — uszkodzenie dotyczy jedynego pnia niosącego całą koronę. Program nie ma żadnego zarejestrowanego środka do jego zwalczania i każe usuwać zasiedlone drzewka.
Brzęczak wierzbowy Pteronidea salicis — Błonkówka z pilarzowatych. Larwy żerują gromadnie na liściach, zjadając blaszki aż do nerwów. Program podaje wyłącznie ten jeden fakt biologiczny; nie opisuje ani lotu dorosłych, ani liczby pokoleń.
Niekreślanka wierzbówka Earias chlorana — Motyl, którego gąsienice żerują w zwiniętych liściach i w szczytowych częściach pędów wierzb — czyli niszczą wierzchołki tegorocznych przyrostów, z których buduje się kształt korony. Obecność gąsienic w tych miejscach jest według programu sygnałem do wykonania zabiegu.
Naroślarz jabłuszkowiec Pontania proxima — Błonkówka wywołująca narośla na liściach wierzby (metodyka IO, tabela szkodników drzew liściastych). To wszystko, co podaje o nim jedyne źródło, które go wymienia; program ochrony wierzby w ogóle go nie uwzględnia. Uszkodzenie jest wyłącznie estetyczne.

Odmiany

Odmiany dziedziczą zalecenia po gatunku; różnią się pokrojem, barwą i wysokością.

Wierzba ozdobna szczepiona na pniu 'Boydii' Salix 'Boydii'
Wierzba ozdobna szczepiona na pniu 'Erythroflexuosa' Salix 'Erythroflexuosa'
Wierzba ozdobna szczepiona na pniu 'Flame' Salix 'Flame'
Wierzba ozdobna szczepiona na pniu 'Mark Postill' Salix 'Mark Postill'
Wierzba ozdobna szczepiona na pniu 'Silberglanz' Salix 'Silberglanz'