Cebula
Allium cepa warzywo
Co zrobić w październiku
- Po zbiorze usuń wszystkie resztki i przekop glebę Resztki cebul zostawione w polu to główne miejsce zimowania mączniaka rzekomego, a bobówki śmietki przetrwają w glebie do wiosny. Głębokie przekopanie wyrzuca je na powierzchnię, gdzie giną lub są zjadane przez ptaki.
- Co 2–3 tygodnie przejrzyj cebulę w piwnicy
Pielęgnacja
- Siew Wysiew przed zimą, na mróz
Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.
Wymagania
| Stanowisko | słońce |
|---|---|
| Wysokość | 30 cm–46 cm |
| Szerokość | 15 cm–30 cm |
| Odczyn | obojętna, zasadowa |
| Mrozoodporność | strefa 5+ |
Kalendarz zabiegów
| Styczeń |
|
|---|---|
| Luty |
|
| Marzec |
|
| Kwiecień |
|
| Maj |
|
| Czerwiec |
|
| Lipiec |
|
| Sierpień |
|
| Wrzesień |
|
| Październik |
|
| Listopad |
|
| Grudzień |
|
Zależne od pogody i obserwacji
- Podlewaj rano i przestań przed zbiorem Mokry szczypior przez całą noc to gotowe warunki dla mączniaka rzekomego, którego optimum to zaledwie 10–14°C przy wilgotności bliskiej 100%. Z kolei podlewanie tuż przed zbiorem pogarsza przechowywanie i sprzyja zgniliźnie szyjki.
- Okno pogodowe na zabieg
Choroby
- Mączniak rzekomy cebuli Peronospora destructor — Na szczypiorze i pędach jasnozielone lub zielonożółte plamy, początkowo małe, z czasem obejmujące znaczną część liścia. Przy wilgotnej pogodzie na plamach pojawia się szarofioletowy nalot trzonków i zarodników. Porażone liście żółkną i przedwcześnie zasychają.
- Alternarioza cebuli Alternaria porri — Najbardziej podatne są starsze liście. Początkowo żółte lub jasnobrązowe, lekko wodniste plamy, które powiększają się i przybierają brązowofioletowe zabarwienie; na plamach widoczny ciemny nalot zarodnikowania.
- Fuzaryjna zgnilizna cebuli Fusarium oxysporum f. sp. cepae — Grzyb atakuje już w okresie kiełkowania nasion. Na piętce cebuli pojawia się gnicie, korzenie zamierają, rośliny żółkną od końców szczypioru i łatwo wyciąga się je z ziemi. W przechowalni cebula gnije od piętki.
- Głownia cebuli Urocystis cepulae — Na liścieniach i młodych liściach ciemne, wydłużone smugi, które pękają, uwalniając czarny proszek zarodników. Poraża wyłącznie cebulę uprawianą z siewu — dymka jest wolna od tego problemu.
- Biała zgnilizna cebuli Sclerotium cepivorum — Pierwsze objawy w czerwcu: rośliny żółkną i więdną, a u podstawy cebuli pojawia się biała, watowata grzybnia z czarnymi sklerocjami. Cebula gnije.
- Różowa zgnilizna korzeni cebuli Setophoma terrestris — Objawy od drugiej połowy sezonu: korzenie różowieją, potem brunatnieją i zamierają. Rośliny słabo rosną, cebule są drobne. Nasila się w latach z wysoką temperaturą.
- Zgnilizna szyjki cebuli Botrytis allii — Gnicie zaczyna się wokół szyjki cebuli; porażona tkanka ciemnieje, a na jej powierzchni pojawia się szary nalot trzonków konidialnych. Objawy ujawniają się najczęściej dopiero w przechowalni.
- Antraknoza cebuli Colletotrichum circinans — Na suchych łuskach okrywowych i wokół szyjki koncentryczne kręgi ciemnozielonej grzybni; przy dużej wilgotności choroba przechodzi na łuski wewnętrzne, tworząc drobne żółte zmiany. Silnie porażona cebula marszczy się i przedwcześnie kiełkuje. Zagraża głównie odmianom o białej łusce, zwykle pod koniec sezonu i w przechowalni.
- Zgorzel siewek Pythium spp., Phytophthora spp., Fusarium spp., Rhizoctonia solani i in. — Kiełki gniją przed wschodami albo wschodzące siewki przewracają się z przewężoną, brunatną szyjką; porażone rośliny giną w ciągu kilkunastu dni. Dotyczy wyłącznie cebuli z siewu.
- Bakterioza cebuli Burkholderia cepacia, Burkholderia gladioli pv. allicola — Miękka zgnilizna od szyjki, wodniste i gnijące łuski wewnętrzne, które powoli zasychają, albo śluzowata zgnilizna z żółtym zabarwieniem łusek wewnętrznych. Objawy często ujawniają się dopiero w przechowalni.
Szkodniki
- Śmietka cebulanka Delia antiqua — Larwy wgryzają się w cebulę u podstawy; roślina żółknie, więdnie i zamiera. Szkody wychodzą placami.
- Wciornastek tytoniowiec Thrips tabaci — Wysysa soki z nasad liści, powodując srebrzyste smugi i przebarwienia szczypioru; przy silnym opanowaniu rośliny słabiej plonują.
- Chowacz szczypiorak Oprohinus suturalis — Chrząszcze wygryzają w szczypiorze charakterystyczne jasne „okienka”; larwy żerują wewnątrz liści.
- Wgryzka szczypiorka Acrolepiopsis assectella — Gąsienice wyjadają wnętrze szczypioru, zostawiając wygryzione okienka; przy silnym porażeniu liście zasychają.
- Miniarka porówka Napomyza gymnostoma — Larwy drążą korytarze (miny) w szczypiorze i cebuli; uszkodzone rośliny łatwiej gniją.
- Rolnice (gąsienice sówkowatych) Agrotis segetum i inne — Gąsienice podgryzają rośliny przy ziemi; młodsze żerują na roślinie w dzień, starsze nocą, a dniem kryją się w glebie.
- Pędraki Melolontha melolontha — Larwy żerują na korzeniach i cebulach; rośliny więdną i słabo rosną.
- Niszczyk zjadliwy Ditylenchus dipsaci — Nicień powodujący skarłowacenie roślin, zgrubienie i powyginanie szczypioru oraz spękanie i gąbczastość cebul. Cebula z zainfekowanego pola nie nadaje się do przechowywania.
- Miniarka cebulowa Liriomyza cepae — Samice nakłuwają liście i składają jaja do ich wnętrza; w miejscach nakłuć jasne punkciki. Larwy wyżerają w szczypiorze wąskie korytarze biegnące w dół rośliny, a uszkodzone rośliny łatwiej porażają bakterie i grzyby.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Extension Gardener Plant Toolbox, GRIN Taxonomy, Unsere Freiland-Stauden (Wiedeń 1922). Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.