Floks (płomyk)

Phlox paniculata, Phlox subulata roślina ozdobna

Co zrobić we wrześniu

Floks szydlasty dziel pod koniec sierpnia, nie wiosną
Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe.
Deszcz z wiatrem w czasie kwitnienia — zabezpiecz pędy
Wycinaj przekwitłe wiechy przez całe lato PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo przedłuża to kwitnienie bylin. U floksa, który kwitnie od lipca do października, ma to podwójny sens: roślina nie traci sił na zawiązywanie nasion i szybciej wypuszcza kwiatostany boczne, a z kępy znika to, co gnije. Przekwitające, mokre płatki są przy szarej pleśni najczęstszym punktem startu — objawy pojawiają się najczęściej właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zabijają tkankę w ciągu dwóch–trzech dni.
Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda.
Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy
Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie
Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza
Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka
Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik
Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni

Pielęgnacja

Sadzenie Sadzi się jako materiał z pojemnika · co najwyżej 30 cm
Siew Wysiew w mar

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Kalendarz zabiegów

Luty	Słońce i przewiew — o tym rozstrzyga się los floksa na lata Mączniak prawdziwy jest chorobą numer jeden floksa i metodyka wymienia płomyka wprost jako żywiciela Erysiphe cichoracearum. Nie ma na niego alertu pogodowego ani prostego oprysku — jest za to stanowisko. Metodyka mówi jasno: należy unikać nadmiernego zagęszczania roślin, bo zbyt dużo roślin rosnących razem powoduje, że są słabe, wiotkie i podatne na choroby oraz szkodniki. Floks postawiony w kącie bez ruchu powietrza, między krzewami albo pod ścianą, schnie po deszczu godzinami dłużej i każda taka godzina pracuje na biały nalot. Przekop rabatę i sprawdź, co siedzi w ziemi
Marzec	Słońce i przewiew — o tym rozstrzyga się los floksa na lata Mączniak prawdziwy jest chorobą numer jeden floksa i metodyka wymienia płomyka wprost jako żywiciela Erysiphe cichoracearum. Nie ma na niego alertu pogodowego ani prostego oprysku — jest za to stanowisko. Metodyka mówi jasno: należy unikać nadmiernego zagęszczania roślin, bo zbyt dużo roślin rosnących razem powoduje, że są słabe, wiotkie i podatne na choroby oraz szkodniki. Floks postawiony w kącie bez ruchu powietrza, między krzewami albo pod ścianą, schnie po deszczu godzinami dłużej i każda taka godzina pracuje na biały nalot. Przekop rabatę i sprawdź, co siedzi w ziemi Sadź w rozstawie, której nie zetnie się nożycami Rozstawa to przy floksie decyzja ochroniarska, nie estetyczna. Rośliny posadzone na styk tworzą po dwóch latach zwarty gąszcz, w którym powietrze nie krąży, liście schną godzinami dłużej i mączniak rusza od dołu kępy. Źródło podaje dla floksa wiechowatego odległość w rzędzie 40–50 cm, a między rzędami 40–80 cm. Byliny kupione w pojemniku najlepiej przyjmują się wiosną lub późnym latem. Nie przenieś nicieni razem z sadzonką Nowo posadzony floks podlewaj regularnie przez pierwsze tygodnie Świeżo posadzona bryła nie ma jeszcze kontaktu z glebą na tyle dobrego, żeby pobierać wodę z głębszych warstw, a floks należy do bylin najszybciej reagujących na brak wody. Metodyka przypomina, że przy niedoborze wody brązowieją i zasychają brzegi liści, a nowo posadzone rośliny są na niekorzystne warunki najbardziej narażone. Podziel kępę pod koniec marca — inaczej zamrze w środku PZD wymienia floksy z nazwy wśród bylin kwitnących latem i jesienią, których karpy dzieli się pod koniec marca. To najważniejszy zabieg odmładzający w całym cyklu floksa: stara, niedzielona kępa rozrasta się na boki, środek zamiera, pędy kładą się na zewnątrz, wiechy z roku na rok drobnieją, a coraz gęstszy gąszcz w środku to gotowe warunki dla mączniaka. Podział jest jednocześnie odmłodzeniem, rozmnożeniem i rozluźnieniem kępy. Ściółkuj wokół kępy, nie na samą kępę Floks źle znosi przesychanie gleby, a ściółka ogranicza parowanie wody i rozwój chwastów — czyli dwie rzeczy, które przy tej bylinie kosztują najwięcej pracy. Kompostowana kora sosnowa dodatkowo poprawia właściwości gleby i ogranicza w niej rozwój patogenów. Haczyk jest jeden: ściółka narzucona na środek kępy trzyma wilgoć dokładnie tam, gdzie ma być przewiewnie. Zasil kępę wiosną — ale bez przewagi azotu Floks żywo reaguje na nawożenie, tylko nie na azot. Źródło jest przy tej roślinie jednoznaczne: aby uzyskać rośliny o silnych, sztywnych pędach, należy unikać nawozów z przewagą azotu. Metodyka dokłada regułę ogólną, która trafia w sedno problemu floksa: zbyt obfite nawożenie azotem przy niedoborze fosforu jest przyczyną występowania w dużym nasileniu patogenów bezwzględnych — mączniaków prawdziwych i rdz — a nawozy fosforowe i potasowe ograniczają te choroby. Przenawożony floks daje wiotkie, wylegające pędy, które w dodatku łatwiej bieleją. Przedwiośnie — rozgarnij okrycie i uprzątnij rabatę Wraz ze wzrostem temperatur rozgarnia się kopczyki usypane wokół bylin i zdejmuje osłony, ale trzyma je w pogotowiu na wypadek powrotu mrozów. Przy floksie dochodzi drugi powód: jeśli jesienią nie ściąłeś części nadziemnej, robi się to teraz — byliny przycina się mocno, nisko przy ziemi. Zeszłoroczne, zaschnięte pędy leżące na karpie to zimowisko sprawców plamistości i szarej pleśni, a wybijające spod nich pędy zakażają się jako pierwsze.
Kwiecień	Sadź w rozstawie, której nie zetnie się nożycami Rozstawa to przy floksie decyzja ochroniarska, nie estetyczna. Rośliny posadzone na styk tworzą po dwóch latach zwarty gąszcz, w którym powietrze nie krąży, liście schną godzinami dłużej i mączniak rusza od dołu kępy. Źródło podaje dla floksa wiechowatego odległość w rzędzie 40–50 cm, a między rzędami 40–80 cm. Byliny kupione w pojemniku najlepiej przyjmują się wiosną lub późnym latem. Nowo posadzony floks podlewaj regularnie przez pierwsze tygodnie Świeżo posadzona bryła nie ma jeszcze kontaktu z glebą na tyle dobrego, żeby pobierać wodę z głębszych warstw, a floks należy do bylin najszybciej reagujących na brak wody. Metodyka przypomina, że przy niedoborze wody brązowieją i zasychają brzegi liści, a nowo posadzone rośliny są na niekorzystne warunki najbardziej narażone. Podziel kępę pod koniec marca — inaczej zamrze w środku PZD wymienia floksy z nazwy wśród bylin kwitnących latem i jesienią, których karpy dzieli się pod koniec marca. To najważniejszy zabieg odmładzający w całym cyklu floksa: stara, niedzielona kępa rozrasta się na boki, środek zamiera, pędy kładą się na zewnątrz, wiechy z roku na rok drobnieją, a coraz gęstszy gąszcz w środku to gotowe warunki dla mączniaka. Podział jest jednocześnie odmłodzeniem, rozmnożeniem i rozluźnieniem kępy. Ściółkuj wokół kępy, nie na samą kępę Floks źle znosi przesychanie gleby, a ściółka ogranicza parowanie wody i rozwój chwastów — czyli dwie rzeczy, które przy tej bylinie kosztują najwięcej pracy. Kompostowana kora sosnowa dodatkowo poprawia właściwości gleby i ogranicza w niej rozwój patogenów. Haczyk jest jeden: ściółka narzucona na środek kępy trzyma wilgoć dokładnie tam, gdzie ma być przewiewnie. Zasil kępę wiosną — ale bez przewagi azotu Floks żywo reaguje na nawożenie, tylko nie na azot. Źródło jest przy tej roślinie jednoznaczne: aby uzyskać rośliny o silnych, sztywnych pędach, należy unikać nawozów z przewagą azotu. Metodyka dokłada regułę ogólną, która trafia w sedno problemu floksa: zbyt obfite nawożenie azotem przy niedoborze fosforu jest przyczyną występowania w dużym nasileniu patogenów bezwzględnych — mączniaków prawdziwych i rdz — a nawozy fosforowe i potasowe ograniczają te choroby. Przenawożony floks daje wiotkie, wylegające pędy, które w dodatku łatwiej bieleją.
Maj	Wyłam część pędów, zanim kępa zrobi się nieprzewiewna Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Koniec maja — biała piana na pędach Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści
Czerwiec	Wyłam część pędów, zanim kępa zrobi się nieprzewiewna Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Ustaw podpory, zanim wiechy zrobią się ciężkie PZD przypomina krótko i celnie: wysokie byliny wymagają podpór. Floks wiechowaty dorasta do 80–120 cm, a cały ciężar kwiatostanu siedzi na samym szczycie pędu — po nasiąkniętym deszczem kwitnieniu kępa rozkłada się na boki i już się nie podnosi. Leżący, mokry pęd to jednocześnie gotowe wejście dla szarej pleśni. Podporę trzeba ustawić przed rozwinięciem wiech; wciskanie obręczy między rozłożone pędy kończy się ich łamaniem. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Koniec maja — biała piana na pędach Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik 20–24°C i deszcz — optimum dla plamistości liści
Lipiec	Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Z początkiem sierpnia odstaw azot Ustaw podpory, zanim wiechy zrobią się ciężkie PZD przypomina krótko i celnie: wysokie byliny wymagają podpór. Floks wiechowaty dorasta do 80–120 cm, a cały ciężar kwiatostanu siedzi na samym szczycie pędu — po nasiąkniętym deszczem kwitnieniu kępa rozkłada się na boki i już się nie podnosi. Leżący, mokry pęd to jednocześnie gotowe wejście dla szarej pleśni. Podporę trzeba ustawić przed rozwinięciem wiech; wciskanie obręczy między rozłożone pędy kończy się ich łamaniem. Deszcz z wiatrem w czasie kwitnienia — zabezpiecz pędy Wycinaj przekwitłe wiechy przez całe lato PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo przedłuża to kwitnienie bylin. U floksa, który kwitnie od lipca do października, ma to podwójny sens: roślina nie traci sił na zawiązywanie nasion i szybciej wypuszcza kwiatostany boczne, a z kępy znika to, co gnije. Przekwitające, mokre płatki są przy szarej pleśni najczęstszym punktem startu — objawy pojawiają się najczęściej właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zabijają tkankę w ciągu dwóch–trzech dni. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Sierpień	Floks szydlasty dziel pod koniec sierpnia, nie wiosną Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Z początkiem sierpnia odstaw azot Deszcz z wiatrem w czasie kwitnienia — zabezpiecz pędy Wycinaj przekwitłe wiechy przez całe lato PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo przedłuża to kwitnienie bylin. U floksa, który kwitnie od lipca do października, ma to podwójny sens: roślina nie traci sił na zawiązywanie nasion i szybciej wypuszcza kwiatostany boczne, a z kępy znika to, co gnije. Przekwitające, mokre płatki są przy szarej pleśni najczęstszym punktem startu — objawy pojawiają się najczęściej właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zabijają tkankę w ciągu dwóch–trzech dni. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Wrzesień	Floks szydlasty dziel pod koniec sierpnia, nie wiosną Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Deszcz z wiatrem w czasie kwitnienia — zabezpiecz pędy Wycinaj przekwitłe wiechy przez całe lato PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo przedłuża to kwitnienie bylin. U floksa, który kwitnie od lipca do października, ma to podwójny sens: roślina nie traci sił na zawiązywanie nasion i szybciej wypuszcza kwiatostany boczne, a z kępy znika to, co gnije. Przekwitające, mokre płatki są przy szarej pleśni najczęstszym punktem startu — objawy pojawiają się najczęściej właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zabijają tkankę w ciągu dwóch–trzech dni. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Październik	Odchwaszczaj — chwasty podnoszą wilgotność wokół kępy Metodyka kończy opis septoriozy zaleceniem, żeby unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając w ten sposób nadmierną wilgotność wokół roślin; to samo wraca przy szarej pleśni. Chwasty wokół floksa działają dokładnie jak zbyt gęsta kępa — trzymają wilgoć przy ziemi, tam gdzie zaczynają się plamistości i mączniak. Dodatkowo na glebach zachwaszczonych, szczególnie perzem, najliczniej występują szkodniki glebowe. Deszcz z wiatrem w czasie kwitnienia — zabezpiecz pędy Wycinaj przekwitłe wiechy przez całe lato PZD zaleca regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów, bo przedłuża to kwitnienie bylin. U floksa, który kwitnie od lipca do października, ma to podwójny sens: roślina nie traci sił na zawiązywanie nasion i szybciej wypuszcza kwiatostany boczne, a z kępy znika to, co gnije. Przekwitające, mokre płatki są przy szarej pleśni najczęstszym punktem startu — objawy pojawiają się najczęściej właśnie na kwiatach w okresie kwitnienia, a plamy na płatkach zabijają tkankę w ciągu dwóch–trzech dni. Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Po zamarciu pędów zetnij kępę przy ziemi To najważniejszy zabieg profilaktyczny w całym roku floksa. PZD zaleca w listopadzie przycinanie uschniętych części bylin na rabatach, a metodyka dodaje, dlaczego to nie jest tylko porządek: na resztkach chorych roślin zimują sprawcy septoriozy (piknidia i zarodniki), plamistości liści oraz szarej pleśni (w postaci twardych, czarnych sklerocjów). Zostawiona na zimę uschnięta kępa to gotowe źródło infekcji dokładnie tam, gdzie za pół roku wyjdą nowe pędy. Okryj rośliny posadzone tej jesieni Zadomowiony floks wiechowaty zimuje w polskich warunkach bez pomocy — jego część nadziemna i tak zamiera, a karpa siedzi w ziemi. Ochrony wymagają rośliny posadzone późną jesienią, które trzeba koniecznie zabezpieczyć przed mrozem, bo nie zdążyły się ukorzenić. Termin nie jest kalendarzowy, tylko pogodowy: okrywa się dopiero wtedy, gdy ujemna temperatura utrzymuje się przez kilka dni i wierzchnia warstwa gleby zaczyna zamarzać. Za wcześnie założone okrycie zaparza roślinę. Od połowy czerwca oglądaj dolne liście — mączniak prawdziwy Pędy skarłowaciałe i zniekształcone — sprawdź, czy to nie nicienie Plamy na dolnych liściach — plamistość i septorioza Sprzędzione liście wierzchołkowe — zwójka Mszyce na wierzchołkach — wektor wirusa, nie tylko szkodnik Wilgotność powyżej 94% — warunki dla szarej pleśni
Listopad	Zbieraj poplamione i opadłe liście przez cały sezon Sprawca septoriozy zimuje w postaci piknidiów i zarodników na resztkach roślin w podłożu, a metodyka kończy opis choroby jednoznacznie: opadłe liście z roślin należy zbierać. U floksa to zalecenie trafia w najczulsze miejsce, bo plamistości i septorioza zaczynają zawsze od dolnych liści, tych stykających się z ziemią — a właśnie tam liście najdłużej pozostają mokre i tam nikt nie zagląda. Po zamarciu pędów zetnij kępę przy ziemi To najważniejszy zabieg profilaktyczny w całym roku floksa. PZD zaleca w listopadzie przycinanie uschniętych części bylin na rabatach, a metodyka dodaje, dlaczego to nie jest tylko porządek: na resztkach chorych roślin zimują sprawcy septoriozy (piknidia i zarodniki), plamistości liści oraz szarej pleśni (w postaci twardych, czarnych sklerocjów). Zostawiona na zimę uschnięta kępa to gotowe źródło infekcji dokładnie tam, gdzie za pół roku wyjdą nowe pędy. Okryj rośliny posadzone tej jesieni Zadomowiony floks wiechowaty zimuje w polskich warunkach bez pomocy — jego część nadziemna i tak zamiera, a karpa siedzi w ziemi. Ochrony wymagają rośliny posadzone późną jesienią, które trzeba koniecznie zabezpieczyć przed mrozem, bo nie zdążyły się ukorzenić. Termin nie jest kalendarzowy, tylko pogodowy: okrywa się dopiero wtedy, gdy ujemna temperatura utrzymuje się przez kilka dni i wierzchnia warstwa gleby zaczyna zamarzać. Za wcześnie założone okrycie zaparza roślinę.

Zależne od pogody i obserwacji

W suszę podlewaj obficie — ale zawsze pod korzeń PZD wymienia płomyki wiechowate razem z astrami jako byliny szczególnie wrażliwe na suszę i zaleca regularne nawadnianie bylin kwitnących latem. Floks reaguje na brak wody szybciej niż większość rabatowych bylin: więdnie w ciągu dnia, a przy dłuższej suszy brązowieją i zasychają brzegi liści, wiechy drobnieją i kwitnienie się skraca. Sposób podlewania jest przy tym równie ważny jak jego termin — metodyka wiąże zwilżanie roślin przy podlewaniu i pozostawianie ich mokrych na noc z porażeniem przez choroby.
Roślinę z nicieniami się usuwa, nie leczy Metodyka poświęca osobny punkt usuwaniu z nasadzeń roślin chorych i uszkodzonych, a przy nicieniach nie ma alternatywy: niszczyk zjadliwy żeruje wewnątrz pędów i liści, zimuje w glebie, w resztkach roślin i w nasionach, jest organizmem kwarantannowym i nie istnieje żaden preparat dostępny w uprawie amatorskiej, który by go dosięgnął. Kępa zostawiona „na próbę, może się poprawi” zaraża kolejne rośliny i glebę wokół siebie.
Okno pogodowe na zabieg

Choroby

Mączniak prawdziwy płomyka Erysiphe cichoracearum (syn. Golovinomyces cichoracearum) — Biały, mączysty nalot grzybni i zarodnikowania na powierzchni młodych liści i pędów, niekiedy także płatków kwiatowych. Początkowo pojedyncze plamy nalotu na blaszce liściowej, a w ciągu kilku dni nalot pokrywa całą powierzchnię najmłodszych liści i pędów. Na grzybni formowane są bardzo liczne, okrągłe, drobne, jasnobrązowe, a następnie czarne otocznie. Wzrost porażonych roślin jest zahamowany, a silnie porażone liście i pędy zamierają. U floksa objawy zaczynają się zwykle od dolnej części kępy, tam gdzie najdłużej utrzymuje się wilgoć, i w pełni sezonu potrafią pobielić całą roślinę.
Plamistość liści płomyka Ascochyta phlogis var. phlogis, Cercospora spp. — Na liściach pojawiają się pojedyncze lub liczne jasnobrązowe plamy, szybko się powiększające. Wokół plam może występować ciemniejsza obwódka o szerokości 1–2 mm. W miarę wzrostu blaszek liściowych martwa tkanka w obrębie plam wykrusza się. Przy dużym nasileniu choroby liście żółkną, brązowieją i masowo opadają. Na powierzchni plam tworzą się skupienia zarodnikowania: u Ascochyta i Phyllosticta w postaci piknidiów, a u Cercospora — na spodniej stronie liścia, w miejscu plam, wyrastają przez aparaty szparkowe pęczki trzonków z zarodnikami konidialnymi, widoczne jako delikatny nalot.
Septorioza płomyka Septoria phlogis — Na liściach brązowe plamy o średnicy od kilkunastu milimetrów do kilku centymetrów, otoczone ciemnobrązową lub czerwoną obwódką. Na powierzchni plam widać liczne czarne punkty — piknidia, czyli skupienia zarodników grzyba; to najpewniejsza cecha odróżniająca septoriozę od pozostałych plamistości. Silnie porażone liście żółkną i masowo opadają. W czasie zwilżenia roślin z piknidiów uwalniane są zarodniki konidialne, przenoszone kroplami wody podczas opadów lub podlewania, a także przez owady; grzyb wnika do liści przez aparaty szparkowe. Objawy pojawiają się po kilku, a nawet kilkunastu dniach od infekcji. Zimują piknidia i zarodniki na resztkach roślin w podłożu.
Szara pleśń Botrytis cinerea — Na liściach pojedyncze, wodniste, brązowe, szybko powiększające się plamy, które zamierają. Na pędach nekroza rozpoczyna się od miejsca zranienia lub cięcia i stopniowo obejmuje cały obwód, prowadząc do zamierania pędu. Najczęściej objawy pojawiają się na kwiatach w okresie kwitnienia — na płatkach powstają pojedyncze plamy, które w ciągu 2–3 dni zabijają tkankę. Przy wysokiej wilgotności powietrza plamy są wodniste i gwałtownie się powiększają, a na ich powierzchni tworzy się obfity, szary, pylący nalot zarodników; przy niskiej wilgotności plamy nie rozszerzają się, zasychają i wykruszają. Na obumarłych tkankach pojawiają się czarne, błyszczące, twarde sklerocja o średnicy 1–15 mm.
Wirus mozaiki ogórka (CMV) Cucumber mosaic virus — Metodyka wymienia płomyka razem z dalią jako żywiciela wirusa mozaiki ogórka (tab. 13, s. 81), ale nie opisuje objawów na floksie — poniżej ogólna charakterystyka wiroz z tej samej metodyki. Wirozy pojawiają się najczęściej na roślinach w pełni ich rozwoju. Czynniki chorobotwórcze wnikają do rośliny przez tkanki zranione podczas cięcia, szczepienia i innych prac pielęgnacyjnych albo są wprowadzane podczas żerowania owadów-wektorów, najczęściej mszyc, oraz szkodliwych nicieni glebowych (krępaki Trichodorus i Paratrichodorus, długacze Longidorus). Rośliny wirusowe nie dają się wyleczyć.
Rizoktonioza Rhizoctonia solani — Choroba występująca bardzo często na roślinach jednorocznych, dwuletnich i bylinach. Grzyb tworzy bardzo liczne, brązowawe strzępki grzybni, które infekują podstawę pędu i korzenie, i rosną również po powierzchni wilgotnego podłoża, infekując kolejne rośliny. Pierwszym objawem jest zamieranie pojedynczych pędów i stopniowe rozszerzanie się zgnilizny. Szczególnie wrażliwe są młode, intensywnie rosnące rośliny oraz sadzonki. Praktyczna uwaga dla floksa: zamieranie pojedynczych pędów w kępie daje też niszczyk zjadliwy — różnica jest w tym, że przy rizoktoniozie pęd gnije u podstawy, a przy nicieniach jest zdeformowany i skarłowaciały, ale nie zgniły.

Szkodniki

Niszczyk zjadliwy Ditylenchus dipsaci — Nicień żerujący WEWNĄTRZ pędów i liści. Płomyk wiechowaty jest w metodyce jedyną byliną ozdobną wymienioną z nazwy jako jego żywiciel (tab. 5, s. 60); poza tym atakuje cebule roślin ozdobnych — tulipana, narcyza — oraz cebulę jadalną i czosnek. Objaw: liście i pędy zniekształcone, zahamowane we wzroście i przebarwione na żółto. Ciało nitkowate, długości 1–1,3 mm, bezbarwne, głowa niewyodrębniona od reszty ciała. Zimuje w glebie, w resztkach roślin i w nasionach. WAŻNE: niszczyk zjadliwy znajduje się na liście organizmów kwarantannowych — schemat nie ma dla szkodników pola `quarantine` (jest tylko przy chorobach), stąd ta informacja tutaj.
Pienik ślinianka Philaenus spumarius — Na pędach i ogonkach liściowych pojawia się pienista wydzielina, a w niej ukryta larwa wysysająca soki. Metodyka wymienia płomyka wśród żywicieli razem z astrem nowobelgijskim, złocieniem i rudbekią (tab. 5a, s. 60). Szkodnik wielożerny, uszkodzenia mają charakter głównie estetyczny.
Zwójka lucernianka Cnephasiella incertana — Gąsienice sprzędzają liście wierzchołkowe i żerują wewnątrz zlepionego pakietu. Metodyka wymienia płomyka wśród żywicieli obok złocienia, dzielżanu, pierwiosnka, rudbekii i języczki (tab. 14a, s. 87). U floksa uszkodzony wierzchołek pędu oznacza jeden kwiatostan mniej.
Mszyce (jako wektory wiroz) Aphidoidea — UWAGA: metodyka nie wymienia żadnego konkretnego gatunku mszycy przy płomyku — mszyca burakowa, wskazana dla wielu bylin, ma wymienionych innych żywicieli (budleja, funkia, złocień). Wpisane tutaj wyłącznie z powodu roli wektora: źródło podaje, że wirusy przenoszone są i wprowadzane podczas żerowania owadów-wektorów, najczęściej mszyc i szkodliwych nicieni glebowych (krępaki, długacze), a płomyk jest w metodyce wymieniony jako żywiciel wirusa mozaiki ogórka. Bezpośrednia szkodliwość na floksie: skręcanie i deformacja młodych liści, zahamowanie wzrostu pędów, rosa miodowa i sadzaki.
Szkodniki glebowe (pędraki, drutowce, rolnice, larwy opuchlaków) Melolonthidae, Elateridae, Agrotis spp., Otiorhynchus spp. — Larwy żerujące w glebie na korzeniach i podziemnych częściach roślin. Metodyka podkreśla ich kilkuletni cykl rozwojowy, więc pozostawienie ich bez działań zagraża roślinom przez wiele sezonów. Najliczniej występują na glebach lekkich i przy dużym zachwaszczeniu, szczególnie perzem. UWAGA: metodyka nie wymienia płomyka przy tych szkodnikach — to zalecenie przedsadzeniowe dla nasadzeń ozdobnych w ogóle.

Odmiany

Odmiany dziedziczą zalecenia po gatunku; różnią się pokrojem, barwą i wysokością.

Floks 'Aida' Phlox 'Aida'
Floks 'Amazing Grace' Phlox 'Amazing Grace'
Floks 'Amethyst' Phlox 'Amethyst'
Floks 'Anastasia' Phlox 'Anastasia'
Floks 'Antoinette Six' Phlox 'Antoinette Six'
Floks 'Appofalp' Phlox 'Appofalp'
Floks 'Appofamwe' Phlox 'Appofamwe'
Floks 'Appofapide' Phlox 'Appofapide'
Floks 'Appotwpu' Phlox 'Appotwpu'
Floks 'Atropurpurea' Phlox 'Atropurpurea'
Floks 'Babje Leto' Phlox 'Babje Leto'
Floks 'Balkapopink' Phlox 'Balkapopink'
Floks 'Balkapopur' Phlox 'Balkapopur'
Floks 'Bareightysix' Phlox 'Bareightysix'
Floks 'Barphearcer' Phlox 'Barphearcer'
Floks 'Barphflare' Phlox 'Barphflare'
Floks 'Barsixty' Phlox 'Barsixty'
Floks 'Barten' Phlox 'Barten'
Floks 'Barthirtysix' Phlox 'Barthirtysix'
Floks 'Bavaria' Phlox 'Bavaria'
Floks 'Blue Paradise' Phlox 'Blue Paradise'
Floks 'Bright Eyes' Phlox 'Bright Eyes'
Floks 'Calvides White' Phlox 'Calvides White'
Floks 'Crackerjack' Phlox 'Crackerjack'
Floks 'Creme de la Creme' Phlox 'Creme de la Creme'
Floks 'David' Phlox 'David'
Floks 'Dophlflacoim' Phlox 'Dophlflacoim'
Floks 'Dophlflaproce' Phlox 'Dophlflaproce'
Floks 'Dophlflaprosopi' Phlox 'Dophlflaprosopi'
Floks 'Düsterlohe' Phlox 'Düsterlohe'
Floks 'Early Red' Phlox 'Early Red'
Floks 'Emerald Cushion Blue' Phlox 'Emerald Cushion Blue'
Floks 'Flame Marine' Phlox 'Flame Marine'
Floks 'Flophfadr' Phlox 'Flophfadr'
Floks 'Fondant Fancy' Phlox 'Fondant Fancy'
Floks 'Fujiyama' Phlox 'Fujiyama'
Floks 'G.F. Wilson' Phlox 'G.F. Wilson'
Floks 'Graf Zeppelin' Phlox 'Graf Zeppelin'
Floks 'Juliglut' Phlox 'Juliglut'
Floks 'Katja' Phlox 'Katja'
Floks 'Kimono Pink-White' Phlox 'Kimono Pink-White'
Floks 'Laura' Phlox 'Laura'
Floks 'Leuchtstern' Phlox 'Leuchtstern'
Floks 'Lilac Cloud' Phlox 'Lilac Cloud'
Floks 'MacDaniel's Cushion' Phlox 'MacDaniel's Cushion'
Floks 'Maischnee' Phlox 'Maischnee'
Floks 'Moerheimii' Phlox 'Moerheimii'
Floks 'Nadia' Phlox 'Nadia'
Floks 'Narwiański Wir' Phlox 'Narwiański Wir'
Floks 'Orange Perfection' Phlox 'Orange Perfection'
Floks 'Pastorale' Phlox 'Pastorale'
Floks 'Peppermint Twist' Phlox 'Peppermint Twist'
Floks 'Purple Beauty' Phlox 'Purple Beauty'
Floks 'Purple Eyes' Phlox 'Purple Eyes'
Floks 'Purple Kiss' Phlox 'Purple Kiss'
Floks 'Red Riding Hood' Phlox 'Red Riding Hood'
Floks 'Rembrandt' Phlox 'Rembrandt'
Floks 'Samson' Phlox 'Samson'
Floks 'Scarlet Flame' Phlox 'Scarlet Flame'
Floks 'Sherbet Blend' Phlox 'Sherbet Blend'
Floks 'Skubianka' Phlox 'Skubianka'
Floks 'Starfire' Phlox 'Starfire'
Floks 'Tamaongalei' Phlox 'Tamaongalei'
Floks 'Temiskaming' Phlox 'Temiskaming'
Floks 'Tenor' Phlox 'Tenor'
Floks 'Tequlia Sunrise' Phlox 'Tequlia Sunrise'
Floks 'Verpri' Phlox 'Verpri'
Floks 'Verscan' Phlox 'Verscan'
Floks 'Verschercru' Phlox 'Verschercru'
Floks 'Versde' Phlox 'Versde'
Floks 'Versweta' Phlox 'Versweta'
Floks 'Verswhite' Phlox 'Verswhite'
Floks 'Warsaw Sunrise' Phlox 'Warsaw Sunrise'
Floks 'White Admiral' Phlox 'White Admiral'
Floks 'White Delight' Phlox 'White Delight'
Floks 'Windsor' Phlox 'Windsor'
Floks 'XPHLOFPP' Phlox 'XPHLOFPP'
Floks 'Zwergenteppich' Phlox 'Zwergenteppich'

Dane o tej roślinie pochodzą z: Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Karniowicach, RHS — profile roślin. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.