Kocimiętka Faassena
Nepeta × faassenii bylina
Co zrobić w październiku
W październiku nic nie wypada. Najbliższy termin: Przytnij zaraz po kwitnieniu — za 8 mies. (cze–lip).
Pielęgnacja
- Cięcie Zaraz po kwitnieniu (cze–lip)
- Nawożenie Nie wymaga nawożenia
- Zimowla Mrozoodporna — okrycia nie wymaga
- Podlewanie Oszczędnie — znosi suszę
Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.
Wymagania
| Stanowisko | słońce, półcień |
|---|---|
| Wysokość | 30 cm–60 cm |
| Szerokość | 30 cm–90 cm |
| Kwitnienie | maj–wrz |
| Kolor kwiatów | fioletowy, niebieski |
| Gleba | przepuszczalna · szacunek |
| Wilgotność | sucha |
| Mrozoodporność | w pełni mrozoodporna · strefa 5+ |
| Pokrój | bylina zielna |
| Zastosowanie | rabata, okrywowa, skalniak, pojemnik, miododajna |
Kalendarz zabiegów
Zabiegi opisane dla rodzaju — wybrane te, które dotyczą także tego gatunku i odmiany.
| Czerwiec |
|
|---|---|
| Lipiec |
|
Zależne od pogody i obserwacji
- Skręcone liście na młodych pędach — zajrzyj pod spód, czy to mszyca
- Białe plamki zlewające się w plamy — skoczek melisowy
- Brązowe plamy z czarnymi kropkami — septorioza
- Jesienią usuń zaschnięte liście spod kępy Sprawca septoriozy zimuje na resztkach roślin; opadłe liście z plamami to źródło infekcji w kolejnym roku.
Choroby
- Septorioza kocimiętki Septoria sp. — Brązowe plamy o średnicy od kilkunastu milimetrów do kilku centymetrów, otoczone ciemnobrązową lub czerwoną obwódką, z licznymi czarnymi kropkami (piknidiami). Silnie porażone liście żółkną i masowo opadają. Objawy pojawiają się kilka do kilkunastu dni po zakażeniu.
Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.
Szkodniki
- Mszyca ziemniaczana Aulacorthum solani — Liście na młodych pędach skręcone, wzrost pędów zahamowany, na liściach lepka rosa miodowa i czarny nalot sadzaków. Metodyka wymienia kocimiętkę wśród bylin-żywicieli, obok bergenii i jeżówki.
- Skoczek melisowy Eupteryx collina — Na liściach liczne białawe plamki, które zlewają się w duże plamy. Metodyka podaje jako żywiciela kocimiętkę Faassena. Dorosłe skoczki mają 2–3 mm, są żółtawe lub zielonkawe; larwy bez skrzydeł, najczęściej na spodzie liści.
Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Mrozoodporność wyprowadzona z zasięgu naturalnego (GBIF × CHELSA), RHS — profile roślin, Serwisy Cooperative Extension amerykańskich uczelni, Wikidata, Wikipedia (angielska), Wikipedia (polska), urzadzamy.pl — rośliny. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.