Kukurydza cukrowa
Zea mays warzywo
Co zrobić w październiku
W październiku nic nie wypada. Najbliższy termin: Wybierz ciepłe, słoneczne miejsce i nie siej kukurydzy po kukurydzy — za 6 mies. (kwi–maj).
Wymagania
| Stanowisko | słońce |
|---|---|
| Wysokość | 1,5 m–2,4 m |
| Szerokość | 30 cm–61 cm |
| Kwitnienie | lip–wrz |
| Gleba | żyzna, próchniczna, przepuszczalna · szacunek |
| Wilgotność | umiarkowanie wilgotna · szacunek |
| Odczyn | kwaśna, lekko kwaśna, obojętna |
| Mrozoodporność | nie zimuje w gruncie · strefa 2+ · szacunek |
| Pokrój | trawa |
Kalendarz zabiegów
| Kwiecień |
|
|---|---|
| Maj |
|
| Czerwiec |
|
| Lipiec |
|
| Sierpień |
|
| Wrzesień |
|
Choroby
- Głownia kukurydzy (guzowata) Ustilago maydis — Narośla (guzy) na liściach, łodygach, wiechach i kolbach — od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów, początkowo białe i srebrzyste, potem ciemnieją, marszczą się i pękają, uwalniając szaroczarną masę zarodników. Na liściach guzki są drobne, często w miejscach żerowania ploniarki. Rośliny porażone w fazie 4–7 liści albo w czasie wiechowania mogą nie wytworzyć kolb.
- Głownia pyląca kukurydzy Sphacelotheca reiliana — Pierwsze objawy dopiero od lipca: porażone rośliny są niższe i bladozielone, a kolby i wiechy w całości lub części zamieniają się w ciemnobrunatną albo czarną masę zarodników, początkowo okrytą jasnoszarą błonką. Wiechy wyglądają jak spalone; silnie porażone rośliny nie tworzą kolb.
- Fuzarioza kolb Fusarium spp. (F. culmorum, F. graminearum, F. subglutinans i inne) — W dojrzałości mlecznej i woskowej na liściach okrywowych i ziarnie biała, różowa lub czerwona grzybnia; wcześnie porażone ziarniaki szarzeją, brązowieją i zamierają, później porażone są słabo wypełnione, matowe i pękają. Grzyby wytwarzają mykotoksyny — takich kolb nie jeść.
- Zgnilizna korzeni i zgorzel podstawy łodygi (fuzarioza łodyg) Fusarium spp. — Od lipca liście więdną i zasychają od dołu ku górze, rośliny żółkną i słabiej rosną. W ciepłą, wilgotną pogodę tkanka wewnątrz łodygi gnije i barwi się na czerwonawo lub łososiowo, a łodygi łamią się w miejscach porażenia.
- Zgorzel siewek Fusarium spp., Pythium spp. — Kiełki brunatnieją i zamierają jeszcze w ziemi, więc w rzędzie brakuje wschodów. Na korzeniach i podstawie łodyżki siewek żółte, potem brunatne i czarne smugi, łodyżka się przewęża, a rośliny żółkną, przewracają się i giną.
- Rdza kukurydzy Puccinia sorghi — Rdzawe, wydłużone poduszeczki zarodników rozproszone po obu stronach liści, przy silnym porażeniu także na łodygach i liściach okrywowych kolb; pod koniec sezonu brunatnoczarne. Najczęściej od sierpnia, w niektóre lata już od czerwca.
- Drobna plamistość liści kukurydzy Kabatiella zeae (syn. Aureobasidium zeae) — Od czerwca–lipca drobne (1–4 mm), chlorotyczne plamki dobrze widoczne pod światło, często wzdłuż nerwów i na brzegach liści; środek zamiera i wykrusza się, otoczony czerwonobrunatnym pierścieniem i jasną obwódką. Zaczyna się od dolnych liści, najsilniej w sierpniu.
- Żółta plamistość liści kukurydzy (helmintosporioza) Setosphaeria turcica (st. konidialne Helminthosporium turcicum) — Od czerwca–lipca na dolnych liściach szarozielone lub szarobrunatne, wydłużone plamy z czerwonobrunatną obwódką, ułożone wzdłuż nerwów (do 5–10 cm długości); stopniowo przechodzą wyżej, aż na liście okrywowe kolb, i zlewają się.
Szkodniki
- Omacnica prosowianka Ostrinia nubilalis — Gąsienice po wylęgu wygryzają otworki w liściach, żerują w pochwach liściowych i nerwach, wiechach i znamionach, potem wyjadają ziarno w kolbach i wgryzają się do osadki, nasady kolby i łodygi. Z otworków wysypują się białawe trociny, łodygi łamią się poniżej lub powyżej kolby, a uszkodzone kolby łatwiej porażają fuzariozy.
- Ploniarka zbożówka Oscinella frit — Larwy żerują wewnątrz młodych roślin: na liściach jasne smugi wzdłuż nerwów i drobne otworki, liście zbite, poszarpane lub skręcone; po zniszczeniu stożka wzrostu roślina karłowacieje, wypuszcza pędy boczne bez kolb albo zamiera. Pierwsze objawy przy rozwoju czwartego liścia.
- Zachodnia kukurydziana stonka korzeniowa Diabrotica virgifera virgifera — Larwy w glebie niszczą korzenie — rośliny wylegają i wyginają się łukowato; zdarza się to tylko przy uprawie kukurydzy rok po roku. Chrząszcze przegryzają znamiona kolb (słabe zaziarnienie, zniekształcone kolby) i żerują na liściach.
- Mszyce Rhopalosiphum padi, Metopolophium dirhodum, Sitobion avenae, Rhopalosiphum maidis — Larwy i dorosłe wysysają soki z nadziemnych części roślin; liście się przebarwiają, spadź pokrywa się czarnym nalotem grzybów sadzakowych, a rośliny łatwiej ulegają chorobom. Niektóre gatunki przenoszą wirusy.
- Drutowce (larwy sprężykowatych) Elateridae — Wyjadają pęczniejące ziarno i podgryzają korzenie siewek, przez co w rzędach powstają puste miejsca; później mogą wgryzać się w podstawę młodych łodyg, które się łamią.
- Rolnice (gąsienice sówkowatych) Agrotis segetum, Agrotis exclamationis, Xestia c-nigrum, Agrotis ipsilon — Gąsienice uszkadzają liście, podgryzają korzenie i ścinają rośliny u nasady — jedna może zniszczyć kilkanaście roślin w rzędzie. Gąsienice drugiego pokolenia wyjadają miękkie ziarno w kolbach.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Extension Gardener Plant Toolbox, TRY Plant Trait Database (wydanie 6.0), Wikipedia (niemiecka), Wikipedia (polska). Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.