Lawenda francuska 'Victory'

Pielęgnacja

• Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy
• Cięcie Zaraz po kwitnieniu (kwi, wrz)
• Nawożenie Nie wymaga nawożenia
• Podlewanie Oszczędnie — znosi suszę

Zalecenia ogólne dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.

Wymagania

Kalendarz zabiegów

Zabiegi opisane dla rodzaju — wybrane te, które dotyczą także tego gatunku i odmiany.

Zależne od pogody i obserwacji

• Lawendzie daj pełne słońce i lekką, przepuszczalną ziemię Program ochrony stawia stanowisko na pierwszym miejscu: w miejscu wilgotnym, ciasnym albo osłoniętym od wiatru i na ciężkiej glebie lawenda choruje na choroby grzybowe, na które nie ma zarejestrowanych środków.
• Podlewaj tylko w pierwszym roku po posadzeniu Lawenda nie potrzebuje wilgotnej ziemi — wyjątkiem jest pierwszy rok, gdy się ukorzenia. Stale mokra ziemia sprzyja fytoftorozie i zgorzeli.
• Kwiaty zbieraj, zanim się otworzą — i przy okazji przytnij krzewinkę Kwiaty zebrane przed pełnym otwarciem mają najwięcej olejku, najlepiej rano. Cięcie tuż nad liśćmi zachowuje kulisty kształt. Szara pleśń często wchodzi w miejsca cięcia, a sprzyja jej wilgoć.
• Liście do suszenia zbieraj w maju Program podaje maj jako termin zbioru liści lawendy.
• Usuwaj suche pędy i resztki roślin Na resztkach zimują zarodniki septoriozy, a zaschnięte liście i obumarłe części roślin to kryjówka węgorka chryzantemowca. Program uznaje ich usuwanie za bardzo ważne.
• Trzymaj lawendę bez chwastów — pomaga ściółka Na lawendę nie ma zarejestrowanych herbicydów. Chwasty podnoszą wilgotność wokół roślin, a program łączy czystość uprawy z ochroną przed węgorkiem.
• Zaglądaj na wierzchołki młodych pędów — mszyce
• Piana na pędach to larwa pienika
• Plamy z czarnymi punktami albo szarzejące pędy — usuń chore części

Choroby

• Zgorzel siewek i fuzaryjne więdnięcie — Siewki i młode sadzonki brunatnieją u nasady pędu i na korzeniach, zapadają się i zamierają albo mocno zatrzymują się we wzroście. Sprzyja temu stale mokre podłoże.
• Fytoftoroza Phytophthora sp. — Pędy szarzeją albo brązowieją, zaczynając od części krzewinki, a choroba stopniowo obejmuje całą roślinę. Przy nasadzie pędu pod korą widać brązową zgniliznę.
• Szara pleśń Botrytis cinerea — Na liściach i kwiatach wodniste, brązowe, szybko rosnące plamy; na pędach nekroza zaczyna się często od miejsca cięcia, np. po zbiorze kwiatów, i obejmuje cały obwód pędu. Przy wysokiej wilgotności plamy pokrywa szary, pylący nalot zarodników.
• Septorioza lawendy Septoria lavandulae — Brązowe plamy na liściach z ciemnobrązową albo czerwoną obwódką, a na nich drobne czarne punkty (skupienia zarodników). Silnie porażone liście żółkną i opadają. Grzyb zimuje na resztkach roślin.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.

Szkodniki

• Mszyce Myzus spp. — Kolonie na wierzchołkach młodych pędów; liście skręcają się, wzrost pędów słabnie, na liściach lepka rosa miodowa i czarny nalot sadzaków.
• Pienik ślinianka Philaenus spumarius — Na pędach i ogonkach liściowych grudki pienistej wydzieliny, a w nich larwy wysysające soki.
• Węgorek chryzantemowiec Aphelenchoides ritzemabosi — Nicień żerujący wewnątrz liści i pąków. Na liściach ciemne, prawie czarne plamy ograniczone nerwami; wzrost pędu i rozwój pąków kwiatowych zahamowany. Metodyka 2014 wymienia lawendę z nazwy wśród żywicieli.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.