Kocimiętka 'Novanepjun'

Pielęgnacja

• Cięcie Zaraz po kwitnieniu (cze–lip)
• Nawożenie Nie wymaga nawożenia
• Zimowla Mrozoodporna — okrycia nie wymaga
• Podlewanie Oszczędnie — znosi suszę

Zalecenia ogólne dla rodzaju — odmiana dziedziczy je po nim.

Wymagania

Kalendarz zabiegów

Zabiegi opisane dla rodzaju — odmiana dziedziczy je po nim.

Zależne od pogody i obserwacji

• Skręcone liście na młodych pędach — zajrzyj pod spód, czy to mszyca
• Białe plamki zlewające się w plamy — skoczek melisowy
• Brązowe plamy z czarnymi kropkami — septorioza
• Jesienią usuń zaschnięte liście spod kępy Sprawca septoriozy zimuje na resztkach roślin; opadłe liście z plamami to źródło infekcji w kolejnym roku.

Choroby

• Septorioza kocimiętki Septoria sp. — Brązowe plamy o średnicy od kilkunastu milimetrów do kilku centymetrów, otoczone ciemnobrązową lub czerwoną obwódką, z licznymi czarnymi kropkami (piknidiami). Silnie porażone liście żółkną i masowo opadają. Objawy pojawiają się kilka do kilkunastu dni po zakażeniu.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — odmiana dziedziczy je po nim.

Szkodniki

• Mszyca ziemniaczana Aulacorthum solani — Liście na młodych pędach skręcone, wzrost pędów zahamowany, na liściach lepka rosa miodowa i czarny nalot sadzaków. Metodyka wymienia kocimiętkę wśród bylin-żywicieli, obok bergenii i jeżówki.
• Skoczek melisowy Eupteryx collina — Na liściach liczne białawe plamki, które zlewają się w duże plamy. Metodyka podaje jako żywiciela kocimiętkę Faassena. Dorosłe skoczki mają 2–3 mm, są żółtawe lub zielonkawe; larwy bez skrzydeł, najczęściej na spodzie liści.

Zagrożenia opisane dla rodzaju — odmiana dziedziczy je po nim.