Agrest 'Resistenta'
Ribes uva-crispa 'Resistenta' krzew owocowy
Odmiana rośliny Agrest (Ribes uva-crispa). Zalecenia poniżej dotyczą gatunku.
Co zrobić w październiku
- Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy
- Jesienią wygrab i usuń opadłe liście Antraknoza zimuje na opadłych liściach i wiosną właśnie z nich zaczyna infekcje; tak samo zimuje europejski mączniak. Usunięcie liści przerywa cykl bez żadnego oprysku.
- Co 3–4 lata sprawdź odczyn gleby i w razie potrzeby wapnuj Agrest lubi glebę lekko kwaśną, pH 6,2–6,7. Na glebie zbyt kwaśnej gorzej pobiera fosfor i magnez, a krzew słabiej rośnie i plonuje.
- Nowe krzewy sadź jesienią, trochę głębiej niż rosły Agrest bardzo wcześnie rusza wiosną, więc przy sadzeniu wiosennym łatwo uszkodzić nabrzmiałe pąki. Jesienią gleba jest wilgotna i krzew zdąży się ukorzenić przed zimą.
- Okryj na zimę Ta roślina przetrwa mróz tylko pod okryciem — okryj ją, zanim przyjdą pierwsze mrozy.
Pielęgnacja
- Sadzenie Materiał gołokorzenny — sadź w mar, kwi, paź, lis · zalecenie ogólne dla grupy
Zalecenia ogólne dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.
Wymagania
| Stanowisko | słońce, półcień · szacunek |
|---|---|
| Kwitnienie | kwi–maj |
| Kolor kwiatów | biały, zielony, różowy |
| Gleba | żyzna, próchniczna |
| Wilgotność | umiarkowanie wilgotna |
| Odczyn | lekko kwaśna |
| Mrozoodporność | mrozoodporna pod okryciem · strefa 6+ |
Kalendarz zabiegów
Zabiegi opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.
| Luty |
|
|---|---|
| Marzec |
|
| Kwiecień |
|
| Maj |
|
| Czerwiec |
|
| Lipiec |
|
| Sierpień |
|
| Wrzesień |
|
| Październik |
|
| Listopad |
|
| Grudzień |
|
Zależne od pogody i obserwacji
- Podlewaj rano i pod krzew, na głębokość korzeni Na glebach lekkich już krótka susza obniża plon i jakość owoców. Z kolei mokre liście sprzyjają chorobom, a stale zalane korzenie — patogenom glebowym.
- Okno pogodowe na zabieg
Choroby
- Amerykański mączniak agrestu Podosphaera mors-uvae — Wczesną wiosną na końcach pędów i młodych liściach białe, pylące plamy; przy silnym porażeniu całe wierzchołki pokryte mączystym nalotem. Na owocach nalot najpierw biały, potem brązowy, zbity i wojłokowaty, latem z ciemnymi punkcikami. Wierzchołki zamierają, liście się deformują, owoce drobnieją, pękają i gniją. Pierwsze plamy w sezonie — zwykle na przełomie maja i czerwca.
- Antraknoza liści porzeczki (opadzina) Drepanopeziza ribis — Od wiosny na najniższych liściach drobne plamki, najpierw jasne, potem ciemnobrązowe; w mokre lata szybko obejmują cały krzew. Na spodzie plam drobne wzniesienia skórki z zarodnikami. Liście żółkną i masowo opadają — już w lipcu krzew może stać bez liści. Wcześnie porażone owoce mają małe, suche, brunatne plamki i opadają.
- Rdza agrestu (rdza porzeczkowo-turzycowa) Puccinia caricina var. pringsheimiana — Wiosną, zwykle w kwietniu i maju, na liściach, ogonkach, kwiatach i zawiązkach jaskrawe, żółtopomarańczowe, wypukłe plamy; tkanka pod nimi grubieje i się deformuje, a na zgrubieniach tworzą się żółte kubeczki zarodników. Porażone owoce są oszpecone i opadają.
- Europejski mączniak agrestu Microsphaera grossulariae — Od maja delikatny, białoszary, mączysty nalot głównie na górnej stronie liści, rzadziej na spodzie i na owocach; w nalocie drobne, czarne, kuliste punkciki. W odróżnieniu od mączniaka amerykańskiego nigdy nie tworzy zbitego, wojłokowatego nalotu. Silnie porażone liście opadają jesienią wcześniej. W Polsce lokalnie, głównie na zachodzie kraju.
- Czarna plamistość agrestu Alternaria alternata — Na wyrośniętych owocach tuż przed zbiorem suche, skórzaste, nieregularne, czarne, aksamitne plamy; w mokre lata także czarne, podłużne plamy na końcach pędów. W Polsce bardzo rzadka, głównie na południu (m.in. Podkarpacie).
- Szara pleśń Botrytis cinerea (Botryotinia fuckeliana) — Na kwiatach, młodych pędach, liściach i owocach najpierw jasne, potem rozległe brunatne plamy; porażone kwiaty i wierzchołki zasychają. Owoce gniją w czasie dojrzewania, zbioru i przechowywania. Przy wysokiej wilgotności porażone części pokrywa szary, pylący nalot.
- Otaśmienie nerwów agrestu Gooseberry vein banding virus (GVBV) — Wiosną, w czasie kwitnienia, jasne, chlorotyczne pasy wzdłuż nerwów liści; liście drobne i zniekształcone, krzew słabiej rośnie, a owoce są drobne. Latem w upały objawy słabną lub znikają. Łatwo pomylić z uszkodzeniami po mszycach — potwierdza tylko badanie laboratoryjne.
Zagrożenia opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.
Szkodniki
- Przędziorek chmielowiec Tetranychus urticae — Wysysa soki ze spodu liści; na górnej stronie pojawiają się żółte plamy, liście brązowieją, zawijają brzegi i przedwcześnie opadają. Lokalnie podobne szkody robi rubinowiec agrestowiec (Bryobia ribis).
- Przeziernik porzeczkowiec Synanthedon tipuliformis — Gąsienica drąży rdzeń jednorocznych pędów i w nim zimuje. Pędy słabną, więdną, zasychają i wyłamują się; z zewnątrz długo nic nie widać. Motyle latają od drugiej połowy maja do lipca, czasem do początku sierpnia.
- Mszyce (mszyca agrestowa, mszyca porzeczkowo-sałatowa) Aphis grossulariae, Nasonovia ribisnigri — Żerują na pąkach, najmłodszych liściach i wierzchołkach pędów; liście się zwijają, wierzchołki deformują, wzrost pędów ustaje. Na lepkich odchodach rozwija się czarny nalot grzybów sadzakowych. Mszyce przenoszą wirusa otaśmienia nerwów agrestu.
- Zwójka różóweczka i inne zwójki Archips rosana — Gąsienice zwijają liście w rulon albo sprzędzają je po 2–3, szkieletują blaszki, a przy licznym wystąpieniu uszkadzają kwiaty i zawiązki owoców.
- Misecznik śliwowiec Parthenolecanium corni — Larwy i samice wysysają soki z pędów, a młode larwy latem z liści; zasiedlone pędy wyginają się i zasychają, krzew gorzej owocuje i zimuje. Na rosie miodowej rozwija się czarny nalot grzybów sadzakowych, który dyskwalifikuje owoce.
- Brzęczaki (brzęczak porzeczkowy i brzęczak agrestowiec) Nematus ribesii, Nematus leucotrochus — Larwy zjadają liście do nerwów, placowo aż do gołożeru. Ogołocone krzewy słabiej plonują i gorzej zimują. Brzęczak porzeczkowy ma trzy pokolenia (wiosenne, od połowy czerwca, od końca lipca), agrestowiec — jedno.
- Piłecznica agrestowa Pristiphora rufipes — Larwy zjadają liście podobnie jak brzęczaki; przy masowym wystąpieniu ogołacają krzew. Do 5 pokoleń w sezonie, większe nasilenie sporadycznie.
- Opuchlaki (truskawkowiec i chropawiec) Otiorhynchus sulcatus, Otiorhynchus raucus — Chrząszcze wygryzają zatoki na brzegach liści, wiosną wyjadają pąki i mogą obrączkować młode pędy. Larwy w glebie niszczą drobne korzenie i ogryzają korę grubszych oraz szyjki korzeniowej — krzew słabnie, więdnie i zamiera.
- Chrabąszcz majowy (pędraki) Melolontha melolontha — Pędraki ogryzają korzenie i szyjkę korzeniową; młode krzewy w pierwszych latach po posadzeniu więdną i zamierają, łatwo je wyrwać z ziemi. Chrząszcze mogą szkieletować liście.
- Muszka plamoskrzydła Drosophila suzukii — Samica nacina skórkę dojrzewającego owocu i składa w nim jaja; larwy żerują w miąższu, owoc zapada się i gnije. Najgroźniejsza dla odmian deserowych o ciemnych owocach, zbieranych w pełnej dojrzałości; owoce pozostawione po zbiorze są miejscem jej namnażania.
Zagrożenia opisane dla gatunku — odmiana dziedziczy je po nim.
Dane o tej roślinie pochodzą z: Mrozoodporność wyprowadzona z zasięgu naturalnego (GBIF × CHELSA), TRY — Categorical Traits Dataset, Wikipedia (polska), e-katalogroslin.pl. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.