Zatrwian szerokolistny

Limonium latifolium bylina

Co zrobić we wrześniu

Pielęgnacja

Zalecenia dla gatunku — przy konkretnej odmianie mogą się różnić.

Wymagania

Stanowisko słońce
Wysokość 50 cm–80 cm
Szerokość 40 cm–60 cm
Kwitnienie maj–lip
Kolor kwiatów fioletowy, niebieski
Gleba przepuszczalna, piaszczysta, uboga, kamienista
Wilgotność sucha
Odczyn obojętna, zasadowa
Mrozoodporność w pełni mrozoodporna · strefa 4+
Pokrój bylina zielna
Zastosowanie rabata, skalniak, na suchy bukiet, kwiat cięty, miododajna

Kalendarz zabiegów

Zabiegi opisane dla rodzaju — wybrane te, które dotyczą także tego gatunku i odmiany.

Kwiecień
  • Wybierz miejsce suche i słoneczne — tego się potem nie da poprawić UWAGA: żadne z użytych źródeł nie opisuje wymagań zatrwianu co do stanowiska — poniższe jest wnioskiem z pochodzenia rośliny (siedliska stepowe i nadmorskie), a nie zdaniem ze źródła; metodyka daje pod to tylko ogólną zasadę: „każda z roślin ma swój własny system odpornościowy […] działa on najlepiej w takich warunkach, jakie występują w miejscu jej naturalnego występowania”, i radzi „zdobyć informacje na temat pochodzenia i wymagań rośliny”. Co jest ze źródła: metodyka opisuje glebę ilastą jako „nieprzepuszczalną dla wody, słabo napowietrzoną”, której właściwości „można poprawić przez dodanie piasku i kompostu, co należy uczynić przed posadzeniem roślin”. Przy zatrwianie to jest ten jeden zabieg, którego nie nadrobisz później — po wysadzeniu rozsady podłoża już nie zmienisz.
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
Maj
  • Wybierz miejsce suche i słoneczne — tego się potem nie da poprawić UWAGA: żadne z użytych źródeł nie opisuje wymagań zatrwianu co do stanowiska — poniższe jest wnioskiem z pochodzenia rośliny (siedliska stepowe i nadmorskie), a nie zdaniem ze źródła; metodyka daje pod to tylko ogólną zasadę: „każda z roślin ma swój własny system odpornościowy […] działa on najlepiej w takich warunkach, jakie występują w miejscu jej naturalnego występowania”, i radzi „zdobyć informacje na temat pochodzenia i wymagań rośliny”. Co jest ze źródła: metodyka opisuje glebę ilastą jako „nieprzepuszczalną dla wody, słabo napowietrzoną”, której właściwości „można poprawić przez dodanie piasku i kompostu, co należy uczynić przed posadzeniem roślin”. Przy zatrwianie to jest ten jeden zabieg, którego nie nadrobisz później — po wysadzeniu rozsady podłoża już nie zmienisz.
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
  • Mszyce — bardziej jako roznosiciel choroby niż jako szkodnik
Czerwiec
  • Azotem oszczędnie — przenawożony zatrwian nie nadaje się na susz Metodyka podaje dwa powody, dla których nadmiar azotu jest przy tym gatunku szczególnie kosztowny. Pierwszy jest ogólny: nadmiar azotu daje „bujny rozwój liści, słabe kwitnienie; tkanki wiotkie podatne na patogeny i szkodniki”. Drugi trafia w chorobę zatrwianu: „zbyt obfite nawożenie nawozami azotowymi przy niedoborze fosforu jest przyczyną występowania w dużym nasileniu patogenów bezwzględnych (mączniaki prawdziwe, rdze), zaś nawozy fosforowe i potasowe ograniczają występowanie tych chorób”. Rdza zatrwiana to właśnie patogen bezwzględny. Do tego wiotki, wyciągnięty pęd źle się suszy i łamie w bukiecie.
  • Pleć między roślinami — zamiast ściółkować Metodyka mówi to wprost dwa razy: chwasty „należy regularnie usuwać (pielenie)”, a przy chorobach nalistnych radzi „unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin”. Przy zatrwianie zachwaszczona rabata działa dokładnie przeciwnie do tego, czego roślina potrzebuje: trzyma wilgoć przy szyjce korzeniowej i spowalnia obsychanie po deszczu. Metodyka zaleca też ściółkowanie zagonów jako sposób ograniczania chwastów — przy tym gatunku świadomie z niego rezygnujemy (ściółka organiczna utrzymuje wilgoć tam, gdzie ma być sucho); to nasza decyzja, nie treść źródła.
  • Zbiór na suchy bukiet — ścinaj w dzień suchy, na początku kwitnienia To jest ten zabieg, dla którego większość działkowców w ogóle sadzi zatrwian, i zarazem jedyne miejsce w zbiorze, gdzie typ „zbiór” nie oznacza jedzenia — zbierasz kwiaty w szczycie ozdobności po to, żeby zostały z Tobą na zimę. PZD wymienia zatrwian imiennie wśród roślin „szczególnie odpowiednich” do zasuszania i podaje regułę terminu: „W dni słoneczne i suche ścinamy kwiaty przeznaczone do zasuszania […] Najlepiej ścinać je na początku kwitnienia”. UWAGA: obiegowa rada mówi o ścinaniu w pełni kwitnienia — rekord idzie za źródłem, ale ten termin jest zaznaczony w review.notes jako do rozstrzygnięcia. Kwiaty ścięte mokre albo przekwitłe brązowieją w suszeniu i całą robotę trzeba powtarzać w przyszłym roku.
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
  • Rdza zatrwiana — szukaj wypukłych skupień zarodników od spodu liści
  • Mszyce — bardziej jako roznosiciel choroby niż jako szkodnik
Lipiec
  • Azotem oszczędnie — przenawożony zatrwian nie nadaje się na susz Metodyka podaje dwa powody, dla których nadmiar azotu jest przy tym gatunku szczególnie kosztowny. Pierwszy jest ogólny: nadmiar azotu daje „bujny rozwój liści, słabe kwitnienie; tkanki wiotkie podatne na patogeny i szkodniki”. Drugi trafia w chorobę zatrwianu: „zbyt obfite nawożenie nawozami azotowymi przy niedoborze fosforu jest przyczyną występowania w dużym nasileniu patogenów bezwzględnych (mączniaki prawdziwe, rdze), zaś nawozy fosforowe i potasowe ograniczają występowanie tych chorób”. Rdza zatrwiana to właśnie patogen bezwzględny. Do tego wiotki, wyciągnięty pęd źle się suszy i łamie w bukiecie.
  • Pleć między roślinami — zamiast ściółkować Metodyka mówi to wprost dwa razy: chwasty „należy regularnie usuwać (pielenie)”, a przy chorobach nalistnych radzi „unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin”. Przy zatrwianie zachwaszczona rabata działa dokładnie przeciwnie do tego, czego roślina potrzebuje: trzyma wilgoć przy szyjce korzeniowej i spowalnia obsychanie po deszczu. Metodyka zaleca też ściółkowanie zagonów jako sposób ograniczania chwastów — przy tym gatunku świadomie z niego rezygnujemy (ściółka organiczna utrzymuje wilgoć tam, gdzie ma być sucho); to nasza decyzja, nie treść źródła.
  • Zbiór na suchy bukiet — ścinaj w dzień suchy, na początku kwitnienia To jest ten zabieg, dla którego większość działkowców w ogóle sadzi zatrwian, i zarazem jedyne miejsce w zbiorze, gdzie typ „zbiór” nie oznacza jedzenia — zbierasz kwiaty w szczycie ozdobności po to, żeby zostały z Tobą na zimę. PZD wymienia zatrwian imiennie wśród roślin „szczególnie odpowiednich” do zasuszania i podaje regułę terminu: „W dni słoneczne i suche ścinamy kwiaty przeznaczone do zasuszania […] Najlepiej ścinać je na początku kwitnienia”. UWAGA: obiegowa rada mówi o ścinaniu w pełni kwitnienia — rekord idzie za źródłem, ale ten termin jest zaznaczony w review.notes jako do rozstrzygnięcia. Kwiaty ścięte mokre albo przekwitłe brązowieją w suszeniu i całą robotę trzeba powtarzać w przyszłym roku.
  • Wycinaj przekwitłe pędy — roślina odbije kolejnymi PZD podaje to jako osobny zabieg lipcowy i sierpniowy: „Usuwamy przekwitłe kwiatostany roślin. Poprawia to ich wygląd oraz korzystnie działa na wzrost”, a w wersji z 2018 r. — „Cały czas usuwamy przekwitłe kwiatostany, aby […] mogły powtórzyć kwitnienie”. UWAGA: lista przykładowych gatunków w drugim z tych zdań nie obejmuje zatrwianu, więc przeniesienie jest analogią. Przy zatrwianie zabieg ma jeszcze jeden sens: zbrązowiałe kwiatostany zostawione na roślinie łapią wodę i szybciej butwieją niż suche, a to one najczęściej psują wygląd rabaty we wrześniu.
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
  • Mączniak rzekomy — jedyna choroba zatrwianu opisana w metodyce z objawami
  • Rdza zatrwiana — szukaj wypukłych skupień zarodników od spodu liści
  • Mszyce — bardziej jako roznosiciel choroby niż jako szkodnik
Sierpień
  • Pleć między roślinami — zamiast ściółkować Metodyka mówi to wprost dwa razy: chwasty „należy regularnie usuwać (pielenie)”, a przy chorobach nalistnych radzi „unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin”. Przy zatrwianie zachwaszczona rabata działa dokładnie przeciwnie do tego, czego roślina potrzebuje: trzyma wilgoć przy szyjce korzeniowej i spowalnia obsychanie po deszczu. Metodyka zaleca też ściółkowanie zagonów jako sposób ograniczania chwastów — przy tym gatunku świadomie z niego rezygnujemy (ściółka organiczna utrzymuje wilgoć tam, gdzie ma być sucho); to nasza decyzja, nie treść źródła.
  • Zbiór na suchy bukiet — ścinaj w dzień suchy, na początku kwitnienia To jest ten zabieg, dla którego większość działkowców w ogóle sadzi zatrwian, i zarazem jedyne miejsce w zbiorze, gdzie typ „zbiór” nie oznacza jedzenia — zbierasz kwiaty w szczycie ozdobności po to, żeby zostały z Tobą na zimę. PZD wymienia zatrwian imiennie wśród roślin „szczególnie odpowiednich” do zasuszania i podaje regułę terminu: „W dni słoneczne i suche ścinamy kwiaty przeznaczone do zasuszania […] Najlepiej ścinać je na początku kwitnienia”. UWAGA: obiegowa rada mówi o ścinaniu w pełni kwitnienia — rekord idzie za źródłem, ale ten termin jest zaznaczony w review.notes jako do rozstrzygnięcia. Kwiaty ścięte mokre albo przekwitłe brązowieją w suszeniu i całą robotę trzeba powtarzać w przyszłym roku.
  • Wycinaj przekwitłe pędy — roślina odbije kolejnymi PZD podaje to jako osobny zabieg lipcowy i sierpniowy: „Usuwamy przekwitłe kwiatostany roślin. Poprawia to ich wygląd oraz korzystnie działa na wzrost”, a w wersji z 2018 r. — „Cały czas usuwamy przekwitłe kwiatostany, aby […] mogły powtórzyć kwitnienie”. UWAGA: lista przykładowych gatunków w drugim z tych zdań nie obejmuje zatrwianu, więc przeniesienie jest analogią. Przy zatrwianie zabieg ma jeszcze jeden sens: zbrązowiałe kwiatostany zostawione na roślinie łapią wodę i szybciej butwieją niż suche, a to one najczęściej psują wygląd rabaty we wrześniu.
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
  • Mączniak rzekomy — jedyna choroba zatrwianu opisana w metodyce z objawami
  • Rdza zatrwiana — szukaj wypukłych skupień zarodników od spodu liści
  • Mszyce — bardziej jako roznosiciel choroby niż jako szkodnik
Wrzesień
  • Pleć między roślinami — zamiast ściółkować Metodyka mówi to wprost dwa razy: chwasty „należy regularnie usuwać (pielenie)”, a przy chorobach nalistnych radzi „unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin”. Przy zatrwianie zachwaszczona rabata działa dokładnie przeciwnie do tego, czego roślina potrzebuje: trzyma wilgoć przy szyjce korzeniowej i spowalnia obsychanie po deszczu. Metodyka zaleca też ściółkowanie zagonów jako sposób ograniczania chwastów — przy tym gatunku świadomie z niego rezygnujemy (ściółka organiczna utrzymuje wilgoć tam, gdzie ma być sucho); to nasza decyzja, nie treść źródła.
  • Zbiór na suchy bukiet — ścinaj w dzień suchy, na początku kwitnienia To jest ten zabieg, dla którego większość działkowców w ogóle sadzi zatrwian, i zarazem jedyne miejsce w zbiorze, gdzie typ „zbiór” nie oznacza jedzenia — zbierasz kwiaty w szczycie ozdobności po to, żeby zostały z Tobą na zimę. PZD wymienia zatrwian imiennie wśród roślin „szczególnie odpowiednich” do zasuszania i podaje regułę terminu: „W dni słoneczne i suche ścinamy kwiaty przeznaczone do zasuszania […] Najlepiej ścinać je na początku kwitnienia”. UWAGA: obiegowa rada mówi o ścinaniu w pełni kwitnienia — rekord idzie za źródłem, ale ten termin jest zaznaczony w review.notes jako do rozstrzygnięcia. Kwiaty ścięte mokre albo przekwitłe brązowieją w suszeniu i całą robotę trzeba powtarzać w przyszłym roku.
  • Wycinaj przekwitłe pędy — roślina odbije kolejnymi PZD podaje to jako osobny zabieg lipcowy i sierpniowy: „Usuwamy przekwitłe kwiatostany roślin. Poprawia to ich wygląd oraz korzystnie działa na wzrost”, a w wersji z 2018 r. — „Cały czas usuwamy przekwitłe kwiatostany, aby […] mogły powtórzyć kwitnienie”. UWAGA: lista przykładowych gatunków w drugim z tych zdań nie obejmuje zatrwianu, więc przeniesienie jest analogią. Przy zatrwianie zabieg ma jeszcze jeden sens: zbrązowiałe kwiatostany zostawione na roślinie łapią wodę i szybciej butwieją niż suche, a to one najczęściej psują wygląd rabaty we wrześniu.
  • Przed założeniem rabaty sprawdź, co siedzi w ziemi
  • Od kwietnia raz w tygodniu obejrzyj rośliny z bliska
  • Mączniak rzekomy — jedyna choroba zatrwianu opisana w metodyce z objawami
  • Rdza zatrwiana — szukaj wypukłych skupień zarodników od spodu liści
Październik
  • Pleć między roślinami — zamiast ściółkować Metodyka mówi to wprost dwa razy: chwasty „należy regularnie usuwać (pielenie)”, a przy chorobach nalistnych radzi „unikać nadmiernego zagęszczenia roślin i ich zachwaszczenia, zmniejszając nadmierną wilgotność wokół roślin”. Przy zatrwianie zachwaszczona rabata działa dokładnie przeciwnie do tego, czego roślina potrzebuje: trzyma wilgoć przy szyjce korzeniowej i spowalnia obsychanie po deszczu. Metodyka zaleca też ściółkowanie zagonów jako sposób ograniczania chwastów — przy tym gatunku świadomie z niego rezygnujemy (ściółka organiczna utrzymuje wilgoć tam, gdzie ma być sucho); to nasza decyzja, nie treść źródła.
  • Zbiór na suchy bukiet — ścinaj w dzień suchy, na początku kwitnienia To jest ten zabieg, dla którego większość działkowców w ogóle sadzi zatrwian, i zarazem jedyne miejsce w zbiorze, gdzie typ „zbiór” nie oznacza jedzenia — zbierasz kwiaty w szczycie ozdobności po to, żeby zostały z Tobą na zimę. PZD wymienia zatrwian imiennie wśród roślin „szczególnie odpowiednich” do zasuszania i podaje regułę terminu: „W dni słoneczne i suche ścinamy kwiaty przeznaczone do zasuszania […] Najlepiej ścinać je na początku kwitnienia”. UWAGA: obiegowa rada mówi o ścinaniu w pełni kwitnienia — rekord idzie za źródłem, ale ten termin jest zaznaczony w review.notes jako do rozstrzygnięcia. Kwiaty ścięte mokre albo przekwitłe brązowieją w suszeniu i całą robotę trzeba powtarzać w przyszłym roku.
  • Przed założeniem rabaty sprawdź, co siedzi w ziemi
  • Mączniak rzekomy — jedyna choroba zatrwianu opisana w metodyce z objawami
Listopad
  • Przed założeniem rabaty sprawdź, co siedzi w ziemi

Zależne od pogody i obserwacji

Choroby

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.

Szkodniki

Zagrożenia opisane dla rodzaju — przy konkretnym gatunku i odmianie nasilenie bywa inne.

Odmiany

Odmiany dziedziczą zalecenia po gatunku; różnią się pokrojem, barwą i wysokością.

Dane o tej roślinie pochodzą z: Seed Germination Theory and Practice (1993), Wikipedia (niemiecka), e-katalogroslin.pl, urzadzamy.pl — rośliny. Pełny wykaz z licencjami: źródła danych.